บทที่ 1060

เฟรยาแทบจะร้องไห้ “อย่าทําให้ฉันกลัวสิ ฉันไม่อยากตั้งท้องลูกของเจ้างั่งร็อดนีย์นั่น ลูกของฉันจะเป็นอันตรายไหมถ้าเขาได้รับสืบทอดไอคิวของร็อดนีย์มา?”

“อย่าพูดอย่างนั้น เขาแค่ไม่มีความฉลาดทางอารมณ์เอาซะเลย แต่ความเฉียบแหลมทางธุรกิจของเขาก็ยังดีอยู่นะ” แคทเธอรีนปลอบโยนเธอ

"หุบปากน่า" สมองของเฟรยาสับสน

"วันนี้กินแค่เทมปุระพอ" แคทเธอรีนส่งกุ้งตัวหนึ่งให้เธอ “หลังกินเสร็จฉันจะไปโรงพยาบาลกับเธอเพื่อตรวจอัลตราซาวนด์ดู”

"ฉันไม่มีอารมณ์จะกินอีกแล้วล่ะ"

เฟรยาสติแตก “ฉันไม่เคยเอาเด็กออก การทําแท้งเจ็บปวดมากไหม? ฉันกลัวความเจ็บปวดยิ่งกว่าอะไร”

“ถ้าอายุครรภ์ยังน้อยอยู่ การทําแท้งก็คงไม่น่าจะเจ็บนักหรอก” แคทเธอรีนปลอบโยนเธอ

แต่เฟรยาหมดความอยากอาหารและเธอไม่สามารถทนกลิ่นปลาได้เลย

หลังมื้อเย็นแคทเธอรีนพาเธอไปที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล พวกเขาทําการตรวจเลือดและอัลตราซาวนด์

หลังจากอัลตราซาวนด์แคทเธอรีนก็รออยู่ข้างนอกห้อง จากนั้นอีกห้านาทีต่อมาเฟรยาในชุดคนไข้เสื้อกางเกงสีเดียวกันก็เดินออกมาด้วยใบหน้าขาวซีด “เวรเอ๊ย หมอบอกว่าฉันท้อง”

สีหน้าของแคทเธอรีนมืดมนและเธอก็พูดหลังจากนั้นครู่หนึ่งว่า “ทำแท้งเนอะ”

เธอเจ็บปวดมามากในคราวที่เธออยู่กับฌอน ตอนนั้นเธอไม่สามารถต่อกรกับยัยซาร่าได้เลยซึ่งเฟรยาก็คงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ยิ่งกว่านั้นร็อดนีย์ยังถูกซาร่าล้างสมองขั้นรุนแรง และซาร่าเป็นหนึ่งเดียวในดวงใจเขาดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์อะไรที่เฟรยาจะให้กําเนิดเด็กคนนี้

“... โอเค" เฟรยาพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

ถึงแม้ว่ากลัวที่จะทำแท้ง แต่เฟรยาก็รู้ว่าการเก็บรักษาเด็กไว้ไม่เป็นผลดีกับเธอเลย

เธอไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าได้บีบคอไอ้คนงี่เง่าทั้งสองคนนั้น โทมัสกับร็อดนีย์