บทที่ 1062

เจสสิก้าทําทีราวกับว่าเธอไม่ได้ยินเสียงตะโกนของเฟรยา เธอยังคงสงบนิ่งและเอ่ยอย่างหยิ่งยะโสต่อไป “ถ้าเธอให้กําเนิดเด็ก ไม่เพียงแต่ฉันจะทําให้มั่นใจว่าครอบครัวลินช์จะอยู่อย่างไร้เรื่องกังวลใด ๆ แต่ฉันจะยอมให้พวกเธอก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงกว่าเดิม

“เธอจะได้เป็นเจ้าของหุ้นได้สิบเปอร์เซ็นต์ในสโนว์ คอร์ปอเรชั่น แน่นอนเธอสามารถเลือกจะไม่แต่งงานกับ

ร็อดนีย์หรือจะแต่งงานกับเขาและหย่าเขาในภายหลังก็ได้”

“ที่พูดและทำมาทั้งหมดนี้พวกคุณแค่พยายามบังคับให้ฉันให้กําเนิดเด็กคนนี้”

ด้วยเหตุนี้เฟรยาจึงบ้าไปเลย “มันก็แค่เรื่องของการตั้งครรภ์เอง พวกคุณยังสามารถสุ่มหาผู้หญิงสักคนให้มาตั้งครรภ์ลูกของร็อดนีย์ได้นะเมื่อถึงตอนนั้นคงไม่ใช่เป็นการตั้งครรภ์หนึ่งครั้งต่อเดือนแล้วล่ะ ถ้าเขาทํากับผู้หญิงมากมายหลายคนเขาสามารถทำให้พวกเธอตั้งท้องได้อย่างง่ายดายและคุณจะมีเด็ก ๆ ลูกหลานนับสิบภายในเดือนเดียวเลยล่ะ”

เวนดี้ทอดถอนใจ “นี่เป็นหลานคนแรกในตระกูลสโนว์ เราปรารถนาอย่างจริงใจว่าพวกเขาจะได้ลืมตาดูโลกใบนี้ เฟรยาจ๊ะเนื่องจากเด็กคนนี้อยู่ในท้องของเธอมันจึงเป็นนิมิตหมายพรหมลิขิตระหว่างเธอทั้งสองคน”

เฟรยาหัวเราะอย่างขมขื่นเอ่ยตอบไปว่า “สําหรับฉันตอนนี้มันก็เหมือนลูกอ๊อดตัวจิ๋ว ๆ ฉันไม่สามารถปฏิบัติราวกับมันเป็นเด็กคนหนึ่งได้หรอกค่ะ”

“เฟรยาจ๊ะฉันจะทำให้ร็อดนีย์รับผิดชอบเธอ” เจสันเกลี้ยกล่อมเธอด้วยความจริงใจ

เจสสิก้าพูดอย่างไม่ยินดียินร้าย “จําสิ่งที่ฉันพูดไว้นะถ้าหากเด็กต้องจากไปเธอเองจะต้องแบกรับผลที่ตามมาให้ได้”

เฟรยาใกล้สติแตกจนแทบบ้า เธอแค่ไม่ต้องการเด็กคนนั้น เธอไม่ต้องการมัน เธอทําอะไรไว้ในชาติที่แล้วนะเธอถึงต้องมาผจญกับตระกูลสโนว์?

“เฟรยาจ๊ะกลับบ้านไปกับเรานะ” เวนดี้เดินเข้ามาหาเพื่อจะจูงมือเธอไป

แต่ว่าเฟรยาหลบเลี่ยงเธอและหันหลังกลับไปโดยไม่เหลียวมามองครอบครัวสโนว์อีกเลย และเธอคว้ามือ

แคทเธอรีนจูงออกไปด้วยทันที

ท่าทางเย็นชาของเธอทําให้เวนดี้รู้สึกแย่มาก “ฉันเคยบังคับคนแค่สองคนในชีวิต คนหนึ่งคือร็อดนีย์ และอีกคนคือเฟรยา ฉันไม่ต้องการที่จะบังคับเฟรยาจริง ๆ แต่ฉันแค่หวังว่าเธอจะช่วยร็อดนีย์พ้นจากเงื้อมมือของยัยซาร่าได้”