บทที่ 1066

เฟรยาขมวดคิ้วย่น ก่อนหน้านี้เธอไม่ชอบกินผักดองและสงสัยว่าทําไมผู้คนมากมายถึงได้ชอบกินอาหารหมักดองอย่างนี้กันนัก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็รู้ตัวว่าติดหนึบมันเข้าแล้วในเดือนนี้

ด้วยเหตุนี้เธอถึงได้รู้ว่าเพราะการตั้งครรภ์ของเธอนั่นเองเป็นเหตุ

“เข้าใจผิดแล้ว ฉันเพิ่งจะเริ่มชอบผักดองเพราะว่าฉันตั้งครรภ์ เป็นทารกเองที่ต้องการหม่ำของพวกนั้น” เธอตอบด้วยท่าทางว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูก

“ลูกของผมไม่ชอบกินอาหารหมักดองแบบนี้หรอก” ร็อดนีย์คว้าขวดโหลออกไปและเทผักดองทั้งหมดลงไปในถังขยะโดยไม่ลังเล

เฟรยาระเบิดลงทันที “ร็อดนีย์ สโนว์ คุณรู้ไหมว่าผักดองขวดหนึ่งมันแพงขนาดไหน? มันมีราคากว่าสิบดอลลาร์เชียวนะ”

“...”

ร็อดนีย์อึ้งจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูด “นั่นแพงเรอะ ฮึ? คุณกําลังพักอยู่ในอพาร์ตเมนต์แบบดูเพล็กซ์มูลค่าหลายแสนล้านดอลลาร์และได้รับค่าจ้างเดือนละหลายแสนดอลลาร์ คุณยังมีเงิน 100 ล้านดอลลาร์ในบัตรที่โอเชอร์ คอร์ปอเรชั่นมอบให้คุณไปเมื่อวันก่อนด้วย คุณกล้าพูดว่าผักดองมีราคาแพงได้ยังไงกัน?!”

“มันก็แพงอยู่ดี ผักดองในถุงเล็ก ๆ ที่ฉันได้มาบ่อย ๆ ราคาเพียงแค่ห้าดอลลาร์เอง”

"หุบปากเลย"

ร็อดนีย์เบื่อหน่ายกับเธอ “เฟรยา ลินช์ ผมเตือนคุณนะว่าอย่ากินอาหารแปรรูปแบบนี้อีกเพราะมันจะเป็นอันตรายต่อลูกของผม”

"ลูกคุณเรอะ?" เฟรยาพูดทวนด้วยตาแดง “เด็กคนนี้ไม่ควรมีอยู่ด้วยซ้ำ ถ้าครอบครัวของคุณไม่ห้ามฉัน ฉันคงทำแท้งไปเรียบร้อยแล้ว”

ในใจลึก ๆ ร็อดนีย์รู้สึกแย่มากเมื่อคําพูดของเวนดี้ลอยมาหาเขา “เด็กตัวยาวหนึ่งเซนติเมตรแล้วพวกเขาก็มีชีวิตด้วย เมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้นเด็กจะได้ยินเข้าและรู้สึกแย่ได้นะ”

เฟรยาตะลึง

เด็กอาจรู้สึกแย่ได้แม้ว่าพวกเขาจะยาวแค่เพียงหนึ่งเซนติเมตรเหรอ?

เขาทำอย่างกับว่าเธอโง่หริอไง?

แต่ยังไงมันก็แปลกที่ได้ยินร็อดนีย์พูดอะไรแบบนี้

“คุณยังคิดที่จะเก็บเด็กไว้อยู่หรือเปล่า? มันดูไม่ใช่นิสัยคุณเป็นอย่างมากเลยนะที่จะทําแบบนี้”

เฟรยาถามขึ้นอย่างชอบกลว่า “คุณไม่ใช่คนประเภทที่สามารถไปถึงขั้นตัดสัมพันธ์ระหว่างคุณกับคนอื่นและหันหลังให้กับโลกเพื่อประโยชน์ของซาร่าหรอกเหรอ? พ่อแม่แท้ ๆ ผู้ให้กำเนิดคุณยังไม่ได้อยู่ในใจของคุณเลยแล้วนับประสาอะไรกับลูกของคุณล่ะ ถ้าหากซาร่าขอให้คุณกินอึ คุณก็คงจะทํามันทันทีไม่ใช่เหรอไง?”