บทที่ 116

[นี่ คุณว่างไหม? ช่วยออกแบบโรงภาพยนตร์ให้ฉันหน่อยได้ไหม?]

“...”

ภายในเวลาไม่กี่วัน ผู้คนมากมายตามหาแคทเธอรีนทางออนไลน์เพื่อให้ออกแบบบ้านให้พวกเขา ทว่าแคทเธอรีนก็ไม่ยอมรับคำขอของพวกเขาเพียงแค่โพสต์รายละเอียดที่อยู่บริษัทของเธอเอาไว้เท่านั้น

ในไม่ช้าทัลตัน ดีไซน์ ก็กลายเป็นชื่อที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีในโลกอินเตอร์เน็ต และด้วยเหตุนั้นทำให้ดึงดูดความสนใจของลูกค้าเป็นอย่างมาก

โจเซฟยิ้มกว้างปากเกือบจรดใบหู เขารีบชี้ไปที่แคทเธอรีนและเพิ่มเงินเดือนให้กับเธอ “เป็นเพราะเธอ บริษัทของเราจึงได้รับโครงการหลายโครงการที่มีมูลค่ากว่าสิบล้านดอลล่าร์ เธอฉลาดมาที่พลิกสถานการณ์กลับมา ตอนนี้เธอได้กลายเป็นนักออกแบบที่มีชื่อเสียง ยอดเยี่ยมอะไรแบบนี้! เธอเป็นนักออกแบบที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ”

“ค่ะ ขอบคุณพี่มากนะคะที่ชวนฉันมาทำงานในตอนนั้น” แคทเธอรีนพูดพร้อมกับยิ้ม

...

คฤหานส์ตระกูลโจนส์

ในตอนนั้นเอง รีเบคก้าเดือดดาลด้วยความโกรธ

ทุกวันนี้ เธอได้รับข้อความส่วนตัวที่มีการด่าว่าเธอส่งมามากกว่าพันข้อความ แม้กระทั่งเว็บไซต์ทางการของซัมมิท ก็ยังเต็มไปด้วยข้อความต่อว่ารุนแรง เธอถูกบรรดาผู้หญิงรวย ๆ ที่เคยสนิทกับเธอรังเกียจเอา

ถ้าเหตุการณ์เหล่านี้ยังคงดำเนินต่อไป คงไม่มีผู้ชายรวย ๆ คนไหนยอมแต่งงานกับเธอ

แซลลี่รู้สึกใจหายใจคว่ำ เธอคิดว่ามันไม่เหมาะสมที่จะมาด่าว่าลูกสาวของเธอ เช่นนั้นเธอจึงพุ่งเป้าไปที่เจฟฟี่ “ที่ลูกสาวของเราต้องมีปัญหาร้ายแรงแบบนี้ก็เพราะความคิดแย่ ๆ ของคุณ”

“แล้วใครจะไปรู้ว่ามีกล้องวงจรปิดติดอยู่ในวิลล่าที่ยังปรับปรุงก่อสร้างไม่เสร็จ?” เจฟฟี่เองก็รู้สึกโกรธไม่ต่างกัน ถ้าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในตอนนั้น เขาก็คงจะยอมให้อภัยแคทเธอรีนอยู่บ้าง ทว่าสิ่งที่เขาต้องการจะทำในตอนนี้คือฆ่าเธอ

ทันทีที่เจฟฟี่พูดจบ เจมส์ก็วิ่งเข้ามา “คุณป้าแซลลี่ คุณลุงเจฟฟี่ มีปัญหาร้ายแรงเกิดขึ้น โรงแรมลูบลินไฟไหม้ครับ”