บทที่ 149

“ผมไม่ใช่คนที่คุณจะมาตกหลุมรักได้ง่าย ๆ” เขาพูดขึ้นด้วยความเย่อหยิ่ง แต่ยังคงปล่อยเธอไป เขาจะไม่ทำให้เธอลำบากใจอีกต่อไปแล้ว

บทสนทนาจบลงเพียงเท่านั้น แล้วแคทเธอรีนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ดูเหมือนว่าเธอยังคงต้องแสร้งทำเป็นหลงรักเขาต่อไปอีกในอนาคต

...

09:00 น.

หลังจากที่เธอมาถึงที่บริษัท เธอรีบตรงไปที่ห้องทำงานเพื่อตามหาโจเซฟ

เธอลางานตั้งแต่ถูกตำรวจจับกุมก่อนหน้านี้ และยังไม่ได้มาที่บริษัทเลยนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา

สิ่งแรกคือ เธอกลัวว่าการแสดงความคิดเห็นของเพื่อนร่วมงานจะสร้างความลำบากใจให้กับโจเซฟ และเธอไม่ต้องการให้ชื่อเสียงของ ทัลตัน ดีไซน์ต้องเสียหายอีก

ถึงแม้ว่าคดีความจะสิ้นสุดลงแล้ว ทว่าเธอยังรู้สึกผิดต่อโจเซฟ

“พี่โจเซฟคะ ฉันขอโทษจริง ๆ ฉันไม่ได้เข้าบริษัทตั้งนาน แต่กลับสร้างปัญหาให้พี่กับบริษัทอยู่ตลอด”

แคทเธอรีนรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมาก เธอรู้ว่าโจเซฟต้องตกอยู่ภายใต้แรงกดดันมากมายที่ไม่ยอมไล่เธอออก

“ไม่เป็นไรหรอก พี่เชื่อในตัวเธอมาตลอด” โจเซฟระบายยิ้มพร้อมกับรินชาใส่ถ้วยให้แก่เธอ “อีกอย่าง เรายังถือว่านี่เป็นผลพลอยได้ ในที่สุดพี่ก็ได้เป็นที่รู้จักในเมลเบิร์น แล้วซัมมิทก็เป็นคู่แข่งรายใหญ่ของพี่เสมอมา แต่ในตอนนี้ เจฟฟี่กำลังวางแผนจะขายซัมมิท”

แคทเธอรีนนิ่งไป แม้ว่าเธอจะรู้ว่าซัมมิทประสบปัญหาใหญ่ในตอนนี้ แต่ด้วยนิสัยของเจฟฟี่ เขาไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้อะไรง่าย ๆ แบบนั้น

ถ้าเขาขายซัมมิท ตระกูลโจนส์ก็จะไม่มีที่ยืนในเมลเบิร์น พวกเขายอมรับเรื่องนั้นได้เหรอ?

“เธอไม่ต้องตกใจไป เรื่องอื้อฉาวของเจมส์ เลนนอนนั้นใหญ่โตเกินไป แล้วชื่อเสียงของซัมมิทในตอนนี้ก็ย่ำแย่มาก ไม่มีใครกล้าทำงานกับพวกเขาอย่างน้อยก็สองปี ผู้บริหารระดับสูง และนักออกแบบหลายคนก็ถูกซื้อตัวไปแล้ว เจฟฟี่ โจนส์จะไม่สามารถทำอะไรได้ ถ้าไม่ได้รับการสนับสนุน”