บทที่ 183

เชส: [เธออยู่ในช่วงมีประจำเดือนแน่นอน]

ร็อดนีย์: [พวกผู้หญิงช่างน่ารำคาญ พวกเธอมีสิ่งกระตุ้นและเหตุผลจำนวนนับไม่ถ้วนเพื่ออารมณ์เสีย]

เชสเตอร์: [ไม่ต้องเป็นห่วง แค่พาเธอไปชอปปิงและจ่ายให้เธอทุกอย่าง]

ฌอนตกอยู่ในห้วงความคิด

แคทเธอรีนไม่มีความสนใจในการชอปปิงเลยเมื่อเธอมาถึงที่ห้าง เธอหยิบเสื้อผ้าสองสามชุดโดยไม่ได้ตั้งใจมาดูอย่างรวดเร็วก่อนจะแขวนกลับไปที่เดิม

เขาหันไปหาพนักงานขาย “ผมจะซื้อทุกชุดที่เธอจับ”

นี่ทำให้เธอตกใจ “อะไรกันคะ? ฉันแค่กำลังดู...”

“เราจะซื้อทุกอย่างที่คุณสนใจ” เขาไม่มีช่องว่างให้เธอโต้แย้ง “ผู้หญิงของผมสามารถซื้ออะไรก็ได้ที่เธอต้องการ ผมมีเงินมากเสียยิ่งกว่าพอซะอีก”

พนักงานขายมองด้วยความอิจฉา “ว้าว แฟนของคุณดูแลคุณเป็นอย่างดีเลย! ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนใจกว้างกับแฟนเท่านี้มาก่อนเลย”

เธอตกใจ แคทเธอรีนพิจารณาชายร่างสูงที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงของตัวเอง

เธอรู้สึกผิดที่อารมณ์เสียใส่เขาเมื่อครู่นี้

ฌอนไม่ใช่คนช่างเอาอกเอาใจ สำหรับคนนอกแล้วจึงอาจจะเห็นว่าความรักของเธอนั้นฝืนใจและเป็นรักข้างเดียว

อย่างไรก็ตาม มีแต่พวกเขาเท่านั้นที่รู้ความจริงเกี่ยวกับความสัมพันธ์นี้ เธอไม่จำเป็นต้องมีคนอื่นมาคอยตรวจสอบเพื่อทำให้สิ่งที่เขาปฏิบัติต่อเธอนั้นถูกต้อง

“ไม่เป็นไร ฉันจะเลือกแค่สองสามอย่าง”

เธอส่ายหัว แต่ท้ายที่สุดเธอก็ไปลองเสื้อผ้าหลายชุด ทุกชุดดูสง่าบนรูปร่างที่สวยงามและผิวพรรณที่ดีของเธอ

ท้ายที่สุด เขาจ่ายทุกอย่างที่เธอลอง เธอเพิ่งมารู้ทีหลังว่าพวกมันถูกจ่ายไปแล้ว