บทที่ 189

20:00 น. แคทเธอรีนและเฟรยาเพิ่งมาถึงที่บาร์คาราโอเกะ ทันใดนั้นพวกเธอสังเกตเห็นคู่รักที่กำลังเดินมายังพวกเธอจากอีกด้านหนึ่ง ชายหนุ่มที่แต่งตัวอย่างไร้ที่ติ หน้าตาดูหล่อเหลาและสุภาพ พร้อมกับหญิงสาวที่อยู่ข้างกายเขาที่สวมเสื้อโค้ทชาแนลสีอัลมอลด์ เธอดูน่ารักด้วยผมที่ยาวและเป็นลอนของเธอ

ทันใดนั้น เฟรยาก็รู้สึกขายหน้าอย่างที่สุด

ผู้ชายที่เพิ่งบอกแก่เธอเมื่อไม่นานมานี้ว่า เขากำลังยุ่งอยู่กับงาน แต่กลับกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง

แคทเธอรีนขมวดคิ้ว เธอดึงเพื่อนของเธอไปที่คู่รักนั้นแล้วพูดด้วยรอยยิ้มที่ประดิษฐ์ขึ้นมา “ประธานแจ็คสัน ช่างบังเอิญเสียจริง! ฉันคิดว่าคุณบอกกับเฟรยาว่า คุณกำลังทำงานล่วงเวลาอยู่ที่ออฟฟิศนี่? คุณบอกว่าคุณยุ่งเกินกว่าที่จะมารับเธอ”

คำพูดตรงไปตรงมาของเธอทำให้ชายผู้นั้นหน้าแดง “ผมต้องทำงานล่วงเวลา แต่ลินดาโทรมาบอกว่าคุณชายคุกตามราวีเธอ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผมถึงอยู่ที่นี่”

ลินดาเสริมอย่างรวดเร็ว “ใช่แล้ว เฟรยา ฉันแน่ใจว่าคุณเคยได้ยินชื่อของคุณชายคุก เขาน่ารำคาญมาก”

เฟรยาขยับริมฝีปากของเธอ

แคทเธอรีนพูดด้วยรอยยิ้ม “สาวน้อย ฉันอิจฉาคุณจังเลยที่มีพี่ชาย ไม่เพียงแต่เขาเข้าร่วมงานเลี้ยงกับเธอในฐานะเพื่อนชาย แต่เขายังรีบมาช่วยเธอเมื่อเธอมีปัญหา เธอจะไม่สามารถมีแฟนได้เลย ถ้ามันยังเป็นแบบนี้ต่อไป ผู้ชายคนอื่นอาจจะเข้าใจผิดได้นะ ว่าคุณสองคนเป็นคู่รักกัน”

อย่างไม่คาดคิด สีหน้ากระวนกระวายโผล่ขึ้นมาบนใบหน้าของลินดา “แคทเธอรีน คุณกำลังพยายามจะพูดอะไร? ทำไมคุณไม่เชื่อว่าพวกเราไม่ได้มีอะไรต่อกัน? คุณคิดบ้างมั้ยว่าคำพูดของคุณจะส่งผลอย่างไรต่อเฟรยา”

แพทริคขมวดคิ้วกับเสียงนั้น

ลินดาหันมองเขาอย่างรู้สึกผิด “แพทริค ฉันขอโทษ ไปหาเฟรยา ฉันจะรีบวิ่งหนีออกไปจากสถานที่นั้นถ้าฉันรู้สึกถึงอันตราย”

“เอาล่ะ หยุดได้แล้ว”

เขารำคาญ เขาเหลือบตามองที่แคทเธอรีน “คุณโจนส์ มีบางอย่างที่คุณไม่เข้าใจ ดังนั้นก็เก็บความคิดของคุณไว้กับตัวคุณเอง”

เธอพูดอะไรไม่ออก “ฉันแค่ให้คำเตือนกับเธออย่างเป็นมิตร...”

“พวกเรารู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่โดยไม่ต้องการคำแนะนำของคุณ” เขาพูดแทรกขึ้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย

“จริงเหรอ? ฉันไม่คิดว่าคุณรู้ว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่”