บทที่ 195

แคทเธอรีนรู้สึกอยากร้องไห้ออกมาด้วยความอับอาย

เธอหันมองรอบ ๆ หลังจากที่ในที่สุดการจูบก็จบลง เธอรับรู้เพียงว่าคนอื่น ๆ ได้พากันไปเล่นเกมลูกเต๋าอยู่ที่อีกฝั่งหนึ่ง

เชสหัวเราะอย่างสะใจ “มาสิ มาเล่นด้วยกันตอนนี้ หลังจากที่พวกนายจูบกันเสร็จแล้ว เพราะพวกเราเล่นจบไปสองสามเกมแล้ว”

เธอรู้สึกว่าแก้มเธอแดงขึ้นอีกครั้งหนึ่ง “ไม่” ฌอนตอบกลับอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะซุกใบหน้าไปที่ผมของเธอ “พวกเราจะกลับบ้านแล้ว”

“เดี๋ยวก่อนค่ะ เฟรยายังดื่มอยู่ ฉันต้องขับรถไปส่งเธอที่บ้าน”

“เรียกแท็กซี่สิ”

เธอลังเลนิดหน่อยก่อนจะปฎิเสธ “ไม่ค่ะ เธอเพิ่งทะเลาะกับแฟนมา และฉันสัญญาว่าจะส่งเธอกลับบ้าน ฉันไม่สามารถเพิกเฉยเธอได้ แค่เพราะฉันมีคุณ”

ความรู้สึกไม่พึงพอใจปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง “คุณหมายความว่าอะไร? ผมสำคัญน้อยกว่าเพื่อนของคุณเหรอ?”

“...”

‘แน่นอน เพื่อนก็สำคัญเหมือนกันนะ’

อย่างไรก็ตาม เธอเก็บความคิดไว้กับตัวเอง และตอบกลับด้วยท่าทางน่ารัก “นี่ หยุดคิดมากได้แล้วค่ะ พวกเราไม่ได้ออกมาและสนุกสนานกันบ่อย ๆ สักหน่อย มีหลายอย่างเลยที่ฉันอยากบอกคุณ”

โดยไม่ลังเล เธอบอกเขาทุกอย่างที่เธอรู้จากป้าเวนดี้ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

มุมปากของเขาขยับเป็นรอยยิ้มที่เยือกเย็นเมื่อเขาเข้าใจภาพรวมตอนนี้ “แสดงว่า อุบัติเหตุที่ผมได้รับที่ไซต์งานก่อสร้างเมื่อครั้งที่แล้วไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นการจัดฉากจากครอบครัวโจนส์ เยี่ยมจริง ๆ พวกเขากล้าหลอกผมได้อย่างไร?”

คนสุดท้ายที่ทำร้ายเขาไม่มีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว คู่พ่อและลูกสาวของโจนส์มักใหญ่ใฝ่สูงเกินไป

เขาหยิบมือถืออกมา และค้นหาหมายเลขโทรศัพท์ของเฮดลีย์

“คุณกำลังจะทำอะไร?” เธอถาม

“กำลังดูแลคู่พ่อและลูกสาวของโจนส์”

มีความอวดดีในน้ำเสียงของเขาอย่างชัดเจน เธอรีบตัดสายทันที “อย่าหลงกลพวกเขา ครอบครัวโจนส์ทรงอิทธิพลมากเกินไปในตอนนี้ และคุณไม่สามารถทำให้พวกเขาไม่พอใจได้ นอกจากนี้ พวกเขาวางแผนที่จะรวมอำนาจกับครอบครัวแคมป์เบลผ่านการแต่งงาน พวกเขาไม่แม้แต่จะสนใจครอบครัวที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในเมลเบิร์นอย่างตระกูลแฮริสันด้วยซ้ำ”

“...”