บทที่ 232

ผู้หญิงหลาย ๆ คนซึ่งแต่งงานกับนักธุรกิจหนุ่มที่มั่งคั่งมาอยู่รอบ ๆ แคทเธอรีนและประจบประแจงเธอ

“ประธานโจนส์ คุณซื้อเสื้อคลุมตัวนี้ที่ไหน? มันสวยมาก!”

“สร้อยคอที่คุณกำลังสวมอยู่มาจากแบรนด์ทิฟฟานี่ และมันเป็นดีไซน์ล่าสุดใช่ไหมคะ?”

“...”

“สวัสดีตอนเย็นค่ะ ทุกคน”

ทันใดนั้นเอง เจเน็ตก็เดินถือแก้วไวน์เข้ามาหาแคทเธอรีนด้วยเจตนาไม่ดี “อะ ประธานโจนส์ ฉันไม่คิดว่าคุณจะมีเวลาว่างมาเข้าร่วมการประมูลซะอีก แป๊บนึงนะ ฉันไม่แน่ใจว่า ตอนนี้ฉันยังควรเรียกคุณว่า ประธานโจนส์อยู่หรือเปล่า”

“คุณหมายความว่าอะไร คุณแคมป์เบล” หนึ่งในหญิงสาว คุณผู้หญิงคลาร์กถามด้วยความโกรธ

เจเน็ตถอนหายใจ “บางทีพวกคุณทั้งหมดยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันได้ยินมาว่าประธานโจนส์ทำร้ายวิลลี่ที่มาจากแคนเบอร์รา ระหว่างงานเลี้ยงครบรอบของฮัดสันเมื่อคืนนี้”

“อะไรนะ? คุณกำลังหมายถึงวิลลี่จากครอบครัวฮิลล์เหรอ?”

“ใช่ เขานั่นแหละ” เจเน็ตพยักหน้า “เพื่อนของฉันบอกว่า ประธานโจนส์ทำให้ใบหน้าของคุณชายฮิลล์บวม และคุณชายฮิลล์ก็โกรธมาก มันเป็นความวู่วามของคุณ ประธานโจนส์ คนอย่างพวกเราจะทำให้ครอบครัวฮิลล์โกรธได้อย่างไรกัน? หวังว่าคุณจะยังคงปลอดภัยในครั้งหน้าที่ฉันเจอคุณนะคะ”

ผู้หญิงทุกคนอ้าปากค้างและถอยหนีทีละคน

“เฮ้ สามีของฉันโทรมา”

“เป็นเวลาสักพักแล้วตั้งแต่ที่เราเจอกันครั้งก่อน คุณผู้หญิงวูล์ฟ”

หลังจากนั้นไม่นาน กลุ่มของหญิงสาวก็หาข้ออ้าง และออกไปจากตรงนั้นทันที

เหตุการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องตลก ตอนนี้แคทเธอรีนถูกโจมตีจากครอบครัวฮิลล์ หากเธอถึงคราวที่ต้องตาย มันจะไม่มีประโยชน์ที่จะประจบเธอ

ปราศจากการอธิบายให้ชัดเจน แคทเธอรีนจ้องไปที่เจเน็ตราวกับว่าอีกฝ่ายเป็นผู้พิการทางจิต ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่เธอเป็นเพื่อนกับรีเบคก้าได้ แต่ทำไมรีเบคก้าไม่บอกความจริงกับเธอกัน?

“เธอคงกำลังหวาดกลัวสินะ? เธอคงไม่ได้คาดคิดไว้สินะ ว่าเธอจะต้องสูญเสียตำแหน่งประธานกรรมการบริษัทไป ทั้ง ๆ ที่เธอเพิ่งจะเริ่มเพลิดเพลินกับมันเอง” เจเน็ตยิ้มด้วยความพึงพอใจ และหันไปมองฌอนผู้หล่อเหลา “คุณฮิลล์ ฉันแนะนำให้คุณอยู่ห่างจากเธอไว้จะดีกว่า คุณจะได้ไม่ต้องถูกลากเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องวุ่นวายนี้”

ฌอนเลิกคิ้วอย่างเฉยเมย