บทที่ 235

“คนแบบนี้น่ากลัวมากจริง ๆ เขาส่งแฟนสาวไปให้ผู้ชายคนอื่นเพื่อบรรลุเป้าหมายของเขาแน่ ๆ”

“โชคดีจริง ๆ ที่ฉันไม่เห็นด้วยตอนที่ครอบครัวแคมป์เบล อยากจะนัดบอดกับลูกสาวของฉัน”

“ใช่ มันน่าขยะแขยงมาก ที่เขาทำตัวราวกับเป็นสุภาพบุรุษ ในอนาคตคงจะดีกว่าถ้าฉันอยู่ให้ห่างจากตระกูลแคมป์เบล

“เขาอาจจะส่งเจเน็ตไปนอนกับผู้ชายสักคนด้วยเหมือนกัน”

“เป็นไปได้ ตอนแรกฉันมีความรู้สึกที่ดีต่อเจเน็ตเหมือนกัน แต่ฉันควรจะแค่ลืมมันไป เพราะฉันไม่อยากถูกเรียกว่าชู้”

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำวิพากษ์วิจารณ์ของสาธารณชน เจเน็ตรู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างมาก เธอกรีดร้อง “ใครทำแบบนี้? มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลยนะ!”

เจเน็ตและสตีเฟ่นผู้ซึ่งรู้สึกพึงพอใจในตอนแรก ในตอนนี้กลับรู้สึกอับอายมาก

อีธานกำลังจะออกไปแล้ว ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาซีดเซียว เขาคิดว่าเขารู้จักตัวตนที่แท้จริงของรีเบคก้าดีแล้ว แต่หารู้ไม่ว่าเธอน่ารังเกียจมากกว่าที่เขาเคยจินตนาการไว้เสียอีก เธอเคยอยู่กับผู้ชายมาแล้วกี่คนกันแน่?

เมื่อเขานึกถึงตอนที่เคยคบกับเธอก่อนหน้านี้ เขาก็รู้สึกอยากที่จะอาเจียน

อีธานถูกล้อมรอบไปด้วยแขกที่อยู่ข้าง ๆ เขา ซึ่งดูเหมือนว่าพวกเขากำลังดูละครอยู่

“ฉันได้ยินมาว่าตอนนั้นเขาทิ้งแคทเธอรีนเพื่อมาหารีเบคก้า”

“เขาอาจจะถูกหลอกด้วยกลอุบายของรีเบคก้า ฉันไม่เคยคิดว่าคุณชายโลว์จะสนใจผู้หญิงแบบนี้”

“ที่จริงแล้ว รีเบคก้าเป็นคนนิสัยเสีย ฉันสงสัยว่าตอนนั้นคุณชายโลว์ก็สนใจผู้หญิงแบบนี้ด้วยหรือ?”

“...”

ในฐานะแฟนของเขา เทรซี่ไม่สามารถทนต่อคำวิพากษ์วิจารณ์ได้ ดังนั้นเธอจึงหันหลังและเดินออกไป

ไม่สามารถอธิบายความเจ็บปวดของเขาออกมาเป็นคำพูดได้ อีธานเองก็รีบเดินตามหลังเธอออกไป

ก่อนที่เขาจะไป เขาเห็นสายตาของแคทเธอรีน ที่เหลือบมองเขาด้วยความเห็นอกเห็นใจและดูถูกดูแคลน ทันใดนั้นเอง เขาดูเหมือนจะเข้าใจทุกอย่างขึ้นมา

บางทีนี่อาจจะเป็นการลงโทษและความเจ็บปวดครั้งสุดท้าย ที่เธอสามารถลงโทษแก่เขาได้