บทที่ 239

หัวใจของแคทเทอรีนเต้นแรงเมื่อเธอคิดถึงมัน

“ฉันไม่กล้าทำแบบนั้นอีกแล้วค่ะ” เธอส่ายหัวเบา ๆ

ฌอนยิ้ม “ดูสิว่าคุณขี้ขลาดขนาดไหน เมื่อไหร่คุณจะสามารถมีลูกให้ผม ฮื้ม?”

ใบหน้าเล็กของแคทเธอรีนแดงขึ้นมาทันที

เธอกอดรอบคอเขาและซุกใบหน้าไปที่อกของเขา เธอเขินมาก เธอไม่สามารถพูดเป็นเวลาสักพัก

“ช่างมันเถอะ อย่างไรคุณก็จะเป็นผู้หญิงของผมไม่ช้าก็เร็ว”

น้ำเสียงของฌอนตอนที่เขากอดเธอนั้นฟังดูเจ้ากี้เจ้าการมาก

แคทเธอรีนพบว่ามันหอมหวาน และรู้สึกมีความสุขมาก

…

พวกเขาทั้งคู่ผล็อยหลับไป พวกเขาไม่รู้เลยว่าข่าวเกี่ยวกับงานการกุศลในค่ำคืนนั้น ถูกเผยแพร่ไปทั่วทั้งเมลเบิร์น และทุกคนรับรู้เกี่ยวกับมัน

ตอนนั้นเอง ในบ้านของตระกูลโจนส์ เจฟฟี่ได้รับสายจากหุ้นส่วนอีกครั้ง

“ประธานโจนส์ คุณเห็นการกระทำที่ต่ำต้อยของลูกสาวคุณแล้วหรือยัง?”

“ฮิฮิ ให้ลูกสาวคุณนอนกับผมสักคืนหนึ่งสิ แล้วผมจะทำงานกับคุณสักหนึ่งโปรเจ็ค”

“หุบปาก!” ร่างกายของเจฟฟี่สั่นด้วยความโกรธขณะที่เขาสาปแช่ง “รักษาความสะอาดในปากของแกไปเถอะ”

“ฮิฮิ ผมจะสะอาดกว่าลูกสาวของคุณได้อย่างไร? ใครจะอยากได้ขยะแบบนั้น?”

“ไปตายซะ! อย่าโทรมาอีก”