บทที่ 282

เฟรยายิ้มอย่างขมขื่น “เขาอาจจะดีใจก็ได้ ที่ในที่สุดก็กำจัดฉันได้”

“หยุดคิดถึงเขาได้แล้ว มีผู้ชายหน้าตาดีมากมายในแคนเบอร์ราไม่ใช่เหรอ? ดูสิ ตอนนี้มีคนนึงตรงประตู เขากำลังมองเธออยู่”

แคทเธอรีนมองด้านหลังของเฟรยาและใช้คางของเธอชี้

เฟรยาเหลือบมองในเวลาเดียวกันกับที่เห็นชายหนุ่มกำลังหันหลัง เขาสวมโค้ทหนังสีดำราคาแพงและช่วงขาของเขาก็เปรียบได้กับขาของนายแบบ มีคนสองคนที่เดินตามเขาราวกับสุนัขรับใช้

“เขาหล่อขนาดนั้นเลยหรอ เธอพูดเกินไป”

แคทเธอรีนกะพริบตา “ฉันเปล่า เขาสามารถเทียบได้กับฌอน ฮิลล์ เลย”

“หมายความว่าเขาค่อนข้างที่จะหล่อจริง ๆ” เฟรยาหัวเราะ แม้ว่าเธอจะไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่ดีหลังจากต้องจบความรักลง แต่นั่นก็ไม่สามารถหยุดเธอจากการชื่นชมผู้ชายหน้าตาดีได้

....

ชั้นบน ที่ด้านในห้อง

ผู้จัดการทั่วไปของโอเชอร์ คอร์ปอเรชั่น รินไวน์สำหรับ ร็อดนีย์ สโนว์ อย่างระมัดระวังและคอยสังเกตสีหน้าของชายหนุ่ม “ประธานสโนว์ ผู้หญิงที่สวมเสื้อสเวตเตอร์สีเบจที่คุณมองที่ประตูก่อนหน้านี้เป็นนักเคมีเครื่องสำอางอาวุโสที่เพิ่งได้รับการว่าจ้างของบริษัทเรา เฟรยา ลินช์”

“โอ้ งั้นเธอก็เป็นคนของบริษัทเรา?”

ความรู้สึกของความขี้เล่นปรากฏให้เห็นบนริมฝีปากของเขา “งั้นคนที่นั่งตรงข้ามกับเธอต้องเป็นเพื่อนของเธอแน่”

“ใช่ครับ”

ร็อดนีย์ส่ายแก้วไวน์ในมือของเขาไปมา “ฉันรู้แล้วว่าหลังจากนี้ฉันจะไปที่ไหน หาทางชวนเฟรยา ลินช์และเพื่อนของเธอมา”

ผู้จัดการทั่วไปรู้สึกหนักใจ “ประธานสโนว์ เฟรยา ลินช์เป็นคนที่มีพรสวรรค์หายาก...”

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ทำให้เธอมีช่วงเวลาที่ยากลำบาก แค่เพื่อนของเธอเคยบูลลี่เพื่อนของฉันมาก่อนเท่านั้นเอง” ร็อดนีย์พูดเบา ๆ “ระวังด้วย อย่าให้พวกเธอรู้ตัว”