บทที่ 290

“ออกไป” ฌอนสั่งอย่างห้วน ๆ

ดวงตาของเมลานี่แดงก่ำ ใบหน้าของเธอดูเหลือเชื่อ “คุณชายใหญ่ ฉันเป็นแฟนของคุณ...”

“คุณสามารถหยุดเป็นแฟนผมเมื่อไหร่ก็ได้” ฌอนคว้าข้อมือของเธอและลงไปด้านล่าง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเป็นผู้เริ่มแตะต้องเธอ แต่ก่อนที่เธอจะรู้สึกมีความสุขกับมัน เธอก็ถูกผลักออกจากประตูทันที “เมลานี่ ยูล คุณไม่ได้เคาะประตูและเข้าบ้านคนอื่นโดยพละการ ครอบครัวคุณไม่ได้สอนมารยาทคุณเหรอ?”

เมลานี่จุกแน่นไปด้วยความเสียใจ “ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีมารยาท แต่เป็นเพราะคุณชายฮิลล์กำลังซ่อนผู้หญิงคนหนึ่งในบ้าน และไม่ต้องการให้ฉันเห็นเธอใช่ไหมคะ?”

ใบหน้าของฌอนซีดเซียว ผู้หญิงโง่เง่าคนนี้ได้ข้ามเส้นของเขาแล้ว “ผมต้องอธิบายสิ่งที่ผมทำกับคุณด้วยงั้นเหรอ? ประมาณตัวด้วย”

หลังจากที่เขาพูดประโยคนั้นจบแล้วก็ปิดประตูด้วยเสียงดัง

เมลานี่ยืนอยู่ด้านนอกประตูอย่างตกตะลึง เธอไม่เข้าใจ คุณชายฮิลล์คนโตเอาใจเธอมากมายก่อนหน้านี้ เขาแม้แต่ตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกพบต่อหน้าหญิงสาวมากมาย เขาเปลี่ยนเป็นแบบนั้นได้อย่างไร?

ต้องเป็นจิ้งจอกที่อยู่ในบ้านที่ทำให้เขาสับสน

…

ฌอนล็อคประตูจากด้านในและโทรหาเฮดลีย์เพื่อให้ใครสักคนมาเปลี่ยนแม่กุญแจ

หลังจากวางสาย แคทเธอรีนเดินลงมาจากด้านบน เธอกำลังสวมเสื้อเชิ้ตตัวหนึ่งและกางเกงนอนของเขา เสื้อผ้าหลวม ๆ ทำให้เธอดูตัวเล็กและงดงามยิ่งขึ้นไปอีก

ฌอนจ้องเธอด้วยคิ้วที่เลิกขึ้น มันเป็นครั้งแรกที่เขารู้ว่า ผู้หญิงสามารถดูมีเสน่ห์ได้เมื่อใส่เสื้อผ้าของผู้ชาย

แคทเธอรีนก้าวลงบันไดอย่างระมัดระวัง แต่ขากางเกงนอนยาวเกินไปและทำให้เธอลื่นล้ม