บทที่ 294

คนที่นั่งอยู่ตรงข้าม คุณอาเดเมียน ยูล เขาหัวเราะและถามว่า “เมลานี่ เมื่อไหร่เธอจะหมั้นกับคุณชายฮิลล์คนโตล่ะ?”

เมลานี่เห็นฝูงชนกำลังมองเธออย่างอิจฉาจึงรีบพูดอย่างเขินอายว่า “คุณย่าฮิลล์บอกว่างานแต่งงานจะจัดขึ้นปีนี้ หรือปีหน้า เราจะไม่มีการหมั้นหมายและจะแต่งงานกันเลยค่ะ”

“ดูเหมือนว่าคุณย่าฮิลล์จะร้อนใจจริง ๆ นะเนี่ย” คุณป้ายิ้ม “พวกเราจะต้องเรียกเธอว่าคุณนายฮิลล์ในอีกไม่นานแล้วสิ”

คุณปู่ยูลพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ยึดมั่นในคุณชายฮิลล์ให้ดี ครอบครัวยูลขึ้นอยู่กับเธอแล้วในอนาคต”

เมลานี่รู้สึกดีใจเหลือเกิน “คุณปู่ หนูจะไม่ทำให้คุณปู่ผิดหวังค่ะ”

เมื่อมองทุกคนที่กำลังชื่นชมเมลานี่ แคทเธอรีนไม่ได้รู้สึกอึดอัด เธอเหลือบมองเดเมียนที่อยู่ตรงข้ามเธอ ชายหนุ่มนั่งอยู่บนรถเข็น ให้ความรู้สึกที่น่าหดหู่

“อย่างไรก็เถอะ โจเอล ไหนคุณสัญญาว่าจะยกที่ดินแปลงที่อยู่แนวชายฝั่งให้น้องชายของฉันก่อน ทำไมจู่ ๆ ฉันก็ได้ยินว่าคุณคุยกับแผนกว่าจะยกให้ฮัดสันแทน?” นิโคลาแสร้งทำราวกับว่าอยู่ ๆ เธอก็เพิ่งนึกคำถามออก

มือของแคทเธอรีนกำแน่นและโจเอลก็ขมวดคิ้ว “ฮัดสันเป็นบริษัทของแคทเธอรีน น้องชายของคุณพัฒนาอสังหาริมทรัพย์มากมายในแคนเบอร์ราแล้ว และได้รับเงินจำนวนมากเช่นกัน ดังนั้นฉันจะให้ที่ดินผืนนี้กับแคทเธอรีนแทนเพื่อที่เธอจะสามารถตั้งหลักในเมืองหลวงได้”

"นั่นไม่เป็นความจริง น้องชายของฉันเสียเงินไปกับโครงการอสังหาริมทรัพย์ล่าสุด และกำลังรอที่จะได้รับที่ดินชายฝั่งผืนนั้นอยู่” นิโคลายิ้มอย่างขมขื่น “เขาทำข้อเสนอเสร็จแล้ว โจเอล ช่วยเราก่อน เราจะหาที่ดินอีกแปลงหนึ่งเพื่อทดแทนให้แคทเธอรีนในภายหลัง”

คุณป้าพยักหน้า “ฉันคิดว่าเราควรช่วยครอบครัววิคส์ก่อน แคทเธอรีนยังเด็กมาก ดังนั้นเธอคงไม่สามารถรับมือกับคนที่อยู่ใต้อำนาจของเธอได้ เธอจะลงเอยด้วยการถูกหลอกใช้”

เดเมียนแนะนำเขาด้วยว่า “ถ้าโจเอลไม่เต็มใจจริง ๆ ก็ขอให้คุณชายฮิลล์คนโตช่วยเธอสิเมลานี่ มันจะเป็นเรื่องง่าย ๆ สำหรับเขา”

คุณปู่ยูลตบโต๊ะทันที "พอได้แล้ว ให้ที่ดินนั่นแก่เฟอร์กัส”

แคทเธอรีนหลุบตาลงพร้อมกับแววตาเจือความขบขันเล็กน้อย

ดูเหมือนว่ากำลังเผชิญกับสิ่งที่น่าสนใจ ทุกคนในครอบครัวยูลมีพฤติกรรมแบบเดียวกัน