บทที่ 341

แคทเธอรีน “...”

จองโรงภาพยนตร์ทั้งโรงเพื่อดูหนัง... ตามที่คิดเอาไว้ว่าเขาเป็นผู้มีอิทธิพล หรือบางทีเขาแค่ไม่อยากให้คนอื่นเห็นเขาไปที่โรงภาพยนตร์กับเธอ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฌอนพาเธอมาที่โรงภาพยนตร์ของนอร์ทเทิร์นสกาย มอลล์ ผู้จัดการโรงหนังมาต้อนรับพวกเขาเป็นการส่วนตัว แล้วพาพวกเขาไปที่ห้องโถงวีไอพีของคู่รัก

แคทเธอรีนเลือกดูหนังแอคชั่น เพราะมีดาราชายที่เธอชอบร่วมแสดงด้วย เธอตั้งใจจะดูหนังเรื่องนี้กับเฟรยา

ระหว่างที่ดูหนังอยู่นั้น ฌอนกอดเธอไว้แนบอก แผ่นหลังของแคทเธอรีนรู้สึกไม่สบายเมื่อเวลาผ่านไปนาน ทว่าฌอนก็ยังไม่สังเกตเห็น โทรศัพท์ของเขาดังขึ้นสองครั้ง และเธอสังเกตเห็นว่าสายแรกมาจากเมลานี่ ในขณะที่สายต่อมามาจากคุณผู้หญิงฮิลล์

เขาปิดเสียงโทรศัพท์พลางโยนมันลงในกระเป๋าของเขา เขาก้มศีรษะลงถามเธอ “คุณชอบหนังแบบนี้เหรอ?”

“งั้นมั้งคะ” จริง ๆ แล้วเธอชอบความรู้สึกที่ได้ดูหนังร่วมกับคนอื่น ๆ ในโรงหนัง

“ผมจะพาคุณมาดูบ่อย ๆ เมื่อผมมีเวลาว่าง” มือของฌอนบีบเอวบางของเธอเบา ๆ “ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า?”

แคทเธอรีนคิดว่าเขาอยากจะมีอะไรกับเธอคืนนี้ ร่างบางของเธอเกร็งขึ้นมา “ฉันต้องการเวลา อย่างน้อยหนึ่งเดือนค่ะ”

“ฌอนลดสายตาลงและจ้องมองไปที่อย่างลึกซึ้ง “คุณไม่ต้องเตือนผมหรอก หมอบอกผมแล้วครับ ที่ผมถามเพราะหมอไลล์บอกว่าวันนี้คุณยังเจ็บอยู่”

“ฉันไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว” แคทเธอรีนพูดอย่างตรงไปตรงมา

ฌอนรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาพลางดึงเธอให้นั่งลงบนตักของเขา เขาจุมพิตเธอด้วยความอ่อนโยน แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันนุ่มนวล “ผมสัญญา ว่าผมจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว”

“อืม”

แคทเธอรีนไม่เชื่อเขา สิ่งที่เสียไปแล้วไม่อาจเรียกคืนกลับมาได้

หลังจากที่ดูหนังเสร็จแล้ว ฌอนก็พาเธอกลับไปยังนิวเมโทรโพลิส พาร์ค

เธออดที่จะถามขึ้นไม่ได้ “คุณออกมาหนึ่งสัปดาห์แล้วนะคะ คุณไม่กลับไปที่คฤหาสน์หลังเก่าหน่อยเหรอคะ?”

“ไม่กลับ”

เขาปฏิเสธเด็ดขาด หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว เขาก็หลับไปในเวลาพียงไม่นานหลังจากที่นอนลงบนเตียง เห็นได้ชัดจากคิ้วที่ขมวดเข้าหากันของเขา ว่าวันนี้เขาเหนื่อยมากแค่ไหน