บทที่ 371

ทุกคนมองแคทเธอรีนด้วยสายตาที่แตกต่างกันไป สักพักหนึ่งท่านผู้หญิงฮิลล์ก็พูดขึ้น “ฉันคิดไม่ถึงว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ดื้อรั้นมากขนาดนี้”

ควีนนี่บุ้ยปาก “อย่าปล่อยให้เธอหลอกคุณยายเอาได้สิคะ ถ้าคุณยายไม่เชื่อหนู ลองให้เธออดอาหารสักสองสามวันโดยไม่ให้ข้าวให้น้ำดูสิคะ หนูมั่นใจว่าเธอจะต้องร้องขอความเมตตา”

“หุบปากไป เธอจะตายถ้าเธอไม่ได้กินไม่ได้ดื่มหลายวัน” เลียมตะคอกด้วยความโกรธ

“ทำไมต้องมาตะคอกใส่ฉันด้วย? เธอไม่ได้สนใจแกด้วยซ้ำ” วาเลรี่ตอบด้วยความโกรธ

“เอาล่ะ แค่ทำให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ตาย” คุณผู้หญิงฮิลล์บอก “ฌอนเกือบจะเป็นบ้าตอนที่ซาร่าตายในตอนนั้น ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับแคทเธอรีน ฉันกลัวว่าเขาจะกลายเป็นบ้าไป”

ทุกคนต่างเงียบลง

หลังจากที่ทุกคนออกไปแล้ว วาเลรี่จึงโทรหานิโคลาตอนที่เธอกลับไปที่ห้องของเธอ

นิโคลารู้จักดีใจมากเมื่อได้รู้ข่าว เธอรีบพูดขึ้น “ตราบใดที่เธอช่วยฉันทรมานแคทเธอรีนจนตายในห้องใต้ดิน ฉันจะให้เงินเธอ 500 ล้านดอลล่าร์ เพื่อช่วยสนับสนุนบริษัทของเธอ”

วาเลรี่ตัวสั่นไปชั่วขณะ ฮิลล์ คอร์ปอเรชั่น เป็นเจ้าของทรัพย์สินมหาศาล และปัจจุบันนี้เธอรับผิดชอบดูแลเกี่ยวกับประกันภัยในบริษัท ทว่า ตระกูลฮิลล์ไม่ได้ชื่นชมเธอเลย เพราะผลประกอบการประจำปีของบริษัทไม่ดีขึ้น ถ้าเธอสามารถบรรลุเป้าหมายได้ในไตรมาสนี้ได้ นายท่านฮิลล์จะต้องมองเธอเปลี่ยนไป...

ทว่าเมื่อคิดถึงอาการป่วยของฌอน...

เธอตัวสั่นด้วยความกลัว “ฉันทรมานเธอให้ตายไม่ได้”

“ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ? เธอยังกลัวฌอนอยู่อีกเหรอ? ชีวิตเขาถึงคราวเคราะห์แล้ว เขาไม่มีความหวังอะไรอีกแล้ว”

“ฉันทำไม่ได้จริง ๆ” วาเลรี่ปฏิเสธ “ให้ฉันทำอะไรเธอก็ได้ ยกเว้นฆ่าเธอ”

หลังจากครุ่นคิด ริมฝีปากของนิโคลาก็เหยียดขึ้นยิ้มร้าย “ก็ดีเหมือนกัน บางครั้ง การมีชีวิตอยู่ก็น่าสังเวชมากกว่าตาย เพราะมันชอบอ่อยคนอื่น ทำให้มันเสียโฉมมันจะได้ถูกผู้ชายรังเกียจ”

“ไม่มีปัญหา”