บทที่ 383

[ฉันมั่นใจมาก คนนั้นชื่อ เชอรีน โจนส์ และลูกสาวของเธอเป็นประธานกรรมการของฮัดสัน คอร์ปอเรชั่น ฉันมีรูปของเธอด้วย]

จากนั้น ภาพถ่ายของเชอรีนและแคทเธอรีนก็แพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ต

แคทเธอรีนได้รับโทรศัพท์จากบริษัทว่าเฟซบุ๊กของฮัดสันถูกโจมตีด้วยคำวิพากษ์วิจารณ์ คณะกรรมการบริหารของบริษัทกำลังเรียกร้องให้มีการประชุมอีกครั้ง

“ฉันจะไปที่บริษัทในทันทีค่ะ” ทันทีที่แคทเธอรีนพูดจบ ฌอนก็หยิบโทรศัพท์ของเธอออกไป จากนั้นเขาก็ออกคำสั่งไปยังปลายสาย “ผมคือ ฌอน ฮิลล์ ผมจะจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นกับฮัดสัน อย่าโทรมารบกวนเธอในตอนนี้”

หลังจากนั้นเขาก็โยนโทรศัพท์ไปด้านข้าง

“ฌอน ฮิลล์ คุณกำลังทำอะไร?” แคทเธอรีนโกรธมากจนปวดท้อง “ในตอนนี้ คุณไม่จะปกป้องตัวเองยังไม่ได้เลย สนใจแต่เรื่องของคุณเองจะได้ไหมคะ?”

“คุณออกจากโรงพยาบาลในสภาพนี้ไม่ได้” ดวงตาของฌอนอ่อนโยน แต่น้ำเสียงของเขายังคงทรงอิทธิพลเช่นเคย

“แต่ฉันไม่สามารถยืนดูรูปภาพของแม่ฉันแพร่กระจายบนอินเทอร์เน็ตได้ค่ะ เธอเสียชีวิตไปยี่สิบกว่าปีแล้ว แต่เธอก็ยังถูกนินทาใส่ร้าย” น้ำตาคลอหน่วยในดวงตาของแคทเธอรีน

ก่อนจะไหลอาบแก้มของเธอ

เธอโทษตัวเอง "ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน ฉันมันไร้ประโยชน์ ฉันไม่สามารถล้างแค้นให้เธอได้ และฉันยังไม่แม้แต่จะปล่อยให้เธอตายอย่างสงบสุขได้เลยด้วยซ้ำ”

ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันถูกจัดฉากขึ้นโดยเมลานี่ ยูล และแม่ของเธอ

“เคธี่ อย่าร้องไห้ เชื่อผมสิ ผมจะหาคนมากำจัดหัวข้อนั้นลงทันที ผมเตรียมการไว้แล้ว ยิ่งพวกเขากระโดดสูงมากเท่าไหร่ พรุ่งนี้พวกเขาก็จะยิ่งตกลงมาเร็วขึ้นเท่านั้น” ฌอนโอบแขนรอบเอวของเธอและก้มศีรษะลงเพื่อจูบซับน้ำตาของเธอ น้ำเสียงของเขานุ่มนวล

แคทเธอรีนหันหน้าหนีด้วยความอึดอัดใจจากการจูบของเขา แล้วน้ำตาของเธอก็หยุดไหล เธอรู้สึกสับสน “คุณกำลังวางแผนอะไรอยู่คะ?”

“ผมจะไม่บอกคุณตอนนี้หรอก มันเป็นความลับ แต่พรุ่งนี้คุณจะได้รู้แน่” ฌอนหวีผมหน้าม้าของเธอ “ผมจะป้อนคุณก่อน”

หลังจากนั้น เขาก็เสิร์ฟชามซุปที่ป้าจัสมินต้มให้เธอ

เขาเป่ามันอย่างแผ่วเบาและป้อนเธอช้อนแล้วช้อนเล่า