บทที่ 392

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรจริง ๆ ค่ะ ดิฉันไม่ได้จัดการบริษัทด้วยรูปร่างหน้าตาของดิฉัน แต่ด้วยความสามารถของดิฉันต่างหาก” แคทเธอรีนตอบกึ่งติดตลก “เอาล่ะ เปลี่ยนไปพูดถึงความคืบหน้าของโครงการที่กำลังดำเนินอยู่ในสถานที่ต่าง ๆ กันดีกว่าค่ะ...”

การประชุมสิ้นสุดลงในหนึ่งชั่วโมงต่อมา

แคทเธอรีนกลับไปที่ออฟฟิศ และพบการ์ดเชิญจากเมลานี่และชาร์ลีบนโต๊ะ พวกเขากำลังจะจัดพิธีหมั้นกันที่ โรงแรมพาวิเลียน อินเตอร์คอนติเนนตัลในวันพรุ่งนี้

เมลานี่พยายามจะบอกอะไรจากคำเชิญนี้?

ขณะที่เธอกำลังคิดเกี่ยวกับมัน เธอก็ได้รับสายจากหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย “พี่สาว คุณเห็นการ์ดเชิญของฉันหรือยัง?”

“อย่าเรียกฉันแบบนั้น ฉันไม่มีน้องสาวที่พยายามจะขโมยสามีของฉัน” แคทเธอรีนสามารถมั่นใจได้กับใบทะเบียนสมรสที่อยู่ข้างเธอ

“เธอนี่หน้าด้านจริง ๆ ที่นี่ใครคือมือที่สามกันแน่?”

เมลานี่เกือบจะกรีดร้องออกมาด้วยความโกรธ แต่ก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แทน “เอาเถอะ ในที่สุดฉันก็พบความสุขของฉันแล้ว เธอเป็นลูกสาวของพ่อ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และไม่มีอะไรสามารถเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าเรามีสายเลือดเดียวกันได้ ฉันมั่นใจว่าเธอจะไม่พลาดงานหมั้นของน้องสาวใช่ไหม?”

“ฉันจะไปที่นั่นแน่นอน เพราะเธอตั้งใจมาเชิญฉันนี่”

เมลานี่ตกใจกับคำตอบในเชิงบวกที่ไม่คาดคิด “ยินดีต้อนรับเธอที่สุด อ้อ แต่ฉันได้ยินเกี่ยวกับเรื่องเสียโฉมบนใบหน้าของเธอมา พรุ่งนี้อย่าลืมคลุมผ้านะ ฉันไม่อยากให้เธอทำให้แขกของฉันกลัว หวังว่าจะได้พบเธอนะ”

เธอวางสายหลังจากหัวเราะ

ในที่สุดแคทเธอรีนก็เข้าใจเจตนา พวกเขากำลังคาดหวังว่าจะมีโอกาสได้เยาะเย้ยเธอ

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้สนใจเกี่ยวกับสิ่งที่พวกคนไม่สำคัญคิดเกี่ยวกับรูปลักษณ์ของเธอ

บางทีพวกเขาอาจจะไม่ใช่ฝ่ายเดียวที่จะรู้สึกรังเกียจในวันพรุ่งนี้

...

แอลมารับเธอหลังเลิกงาน

“คืนนี้คุณชายใหญ่ทำงานล่วงเวลา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถมารับคุณได้”

เธออธิบายหลังจากที่แคทเธอรีนวางตำแหน่งตัวเองไว้ที่เบาะหลัง

สิ่งนี้ทำให้แคทเธอรีนประหลาดใจ เธอรู้ว่าฌอนต้องมีการลงทุนอื่น ๆ แม้จะถูกไล่ออกจากตำแหน่งประธานของฮิลล์ คอร์ปอเรชั่น อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนเธอจะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับงานปัจจุบันของเขาเท่าไร

“ตอนนี้เขาทำงานอยู่ที่บริษัทไหน?”