บทที่ 394

แคทเธอรีนสังเกตเห็นอารมณ์อึดอัดที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของฌอนก่อนที่เขาจะยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ “มันถูกตัดสินหลังจากการหารือภายใน”

“อ๋อ เหรอคะ...” เธอพึมพำ

เธออาจจะไม่ใส่ใจถ้าเขาบอกความจริงกับเธอ

บางทีเขาก็ไม่ได้คิดว่าเธอจะรู้ถึงการมีอยู่ของผู้หญิงที่ชื่อ ซาร่าห์ อยู่แล้ว

สิ่งนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขามักจะปล่อยให้เธอรู้สึกไม่ดีทุกครั้งที่เธอตัดสินใจที่จะยอมรับเขาอย่างจริงจัง

“อย่าพูดถึงเรื่องนั้นกันอีกเลย อันนี้คืออะไร?” เขาโบกการ์ดเชิญในมือ

เธอจำได้ว่าทิ้งมันไว้บนโต๊ะหลังจากกลับมาถึงบ้าน “เมลานี่เชิญฉัน”

“เธอก็ชวนผมด้วยเหมือนกัน” เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูดว่า “เธอคงคิดว่าการแต่งงานกับชาร์ลี แคมโปส นั้นมีค่ามากพอแก่การโอ้อวด”

แคทเธอรีนพูดไม่ออก

ผู้หญิงคนนั้นชวนแฟนเก่าของเธอด้วยเช่นกัน ดูเหมือนว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่น่าสนใจ

“แต่นะ... คุณไม่ต้องไปก็ได้ แค่เพิกเฉยต่อมัน” เขาโยนการ์ดเชิญทิ้งไป

"แล้วคุณล่ะ?" เธอมองไปที่ดวงตาของเขา

“ผมจะไปเยี่ยมครอบครัวแคมโปสสักหน่อย”

แสงสว่างเล็ก ๆ วาบผ่านดวงตาของเธอ “คุณคิดว่าครอบครัวแคมโปสมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ครั้งล่าสุดไหมคะ?”

“ใช่ โดยเฉพาะวิดีโอจากเรือยอร์ชนั่น เลียมไม่มีความสามารถทำแบบนั้นได้ด้วยตัวเอง ผมพนันได้เลยว่าครอบครัวแคมโปสยื่นมือให้ความช่วยเหลือเขา” ฌอนพูดในขณะลูบไล้นิ้วของเธอ เขาดีใจที่เห็นเธอสวมแหวนแต่งงาน “โฟกัสไปที่งานของคุณ และปล่อยให้ผมดูแลเรื่องนี้เองนะ”

“ไม่ค่ะ ฉันสัญญากับเมลานี่ไปแล้วว่าฉันจะไปที่นั่น” เธอเชิดคางขึ้นสูงด้วยความมุ่งมั่น

“หยุดเลย...” เขาขมวดคิ้ว

เธอกระโดดลงจากตักของเขา “คุณคิดว่าฉันจะถูกหัวเราะเยาะเพราะการเสียโฉมของฉันใช่ไหมคะ? หรือบางทีคุณอาจจะกังวลว่าการไปงานสาธารณะกับผู้หญิงหน้าตาอัปลักษณ์แบบฉัน จะทำให้คุณถูกหัวเราะเยาะเอาได้กันคะ?”