ตอนที่ 442
บทที่ 442
October 22, 2026
เชลลีมองแคทเธอรีนอย่างระมัดระวังก่อนที่จะปิดประตูตามหลังเธอ
ฌอนพูดด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ “คุณทำให้หญิงสาวคนนั้นกลัว”
“...”
แคทเธอรีนไม่รู้จะพูดอะไร “ฉันทำอะไรให้เธอกลัวเหรอคะ? ฉันพูดคำเหล่านั้นด้วยใบหน้าที่เป็นมิตรนะ”
“อืม แต่ยังอยู่ในน้ำเสียงที่หึงหวงมากด้วย” ฌอนพยักหน้าด้วยท่าทางที่ทำอะไรไม่ถูกบนใบหน้าของเขา “มันแค่นมหนึ่งแก้ว คุณไม่จำเป็นต้องอิจฉาเลยนะ”
“...”
เขาทำเหมือนว่าเธอเป็นผู้หญิงใจแคบ
แคทเธอรีนสูดหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อเธอรู้สึกถึงความรู้สึกหงุดหงิดที่โผล่เข้ามา
ก่อนหน้านี้เธอเล่นใหญ่ไปเหรอ? เธอไม่คิดอย่างนั้น
“หยุดคิดมากได้แล้ว ให้ผมเป่าผมให้คุณนะ”
เขาหยิบเครื่องเป่าผมขึ้นมา
เมื่อผมของเธอแห้งแล้ว เธอก็มุดเข้าไปใต้ผ้าห่มพร้อมกับแก้มแดงก่ำ เมื่อพวกเขาคืนดีกัน เขาช่างมีความกระตือรือร้นจริง ๆ ในเรื่องอย่างว่า แต่เธอยังคงรู้สึกอายเมื่อคิดถึงเรื่องนี้
อย่างไรก็ตาม เขาเพียงแค่นอนลงอย่างเงียบ ๆ บนเตียงหลังจากปิดไฟในคืนนี้ ท่าทางสงบเสงี่ยมของเขานั้นผิดปกติ
เธอพลิกตัวเข้าไปกอดเขาอย่างเชื่องช้า
“เป็นเด็กดีแล้วก็นอนนะ” เขาตบหลังเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
เธอไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เธอกัดริมฝีปากของตัวเอง เธอโอบแขนรอบคอของเขา “ฌอนนี่...”
ทั้งใบหน้าของเธอแดงเหมือนกุ้งล็อบเตอร์ โชคดีที่เขาไม่สามารถมองเห็นได้เพราะปิดไฟแล้ว
สิ่งนี้ทำให้เขาประหลาดใจ แสงสะท้อนแวบผ่านดวงตาของเขา แต่เขาระงับความหลงใหลในทันที “เชลลีเตือนผมว่าอาการป่วยของผมไม่คงที่เพราะยา มันจะดีกว่าถ้าเราหยุดเรื่องนี้ชั่วคราวในตอนนี้” การทำอะไรไม่ถูกปรากฏชัดในน้ำเสียงของเขา
“...”
เธอทำหน้าตกใจ “แต่ก่อนหน้านี้... พวกเราสบายดี มันไม่จำเป็นใช่ไหม?”
“คุณต้องการผมขนาดนั้นเลยเหรอ?” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมาอย่างเจ้าชู้
“ตามที่คุณต้องการ” เธอหันหลังให้กับเขา ไม่เอาน่า เธอต้องรักษาความภาคภูมิใจของเธอไว้ด้วยเหมือนกัน
“ผมบอกได้เลยว่านั่นไม่ใช่ความจริง” เขาโอบกอดเธอจากด้านหลัง “เป็นเด็กดีนะ ผมไม่สามารถทำอะไรที่สามารถทำให้ผมตื่นเต้นมากเกินไปได้ ผมกลัวว่าผมอาจจะทำอะไรที่เกินการควบคุมที่อาจทำร้ายคุณได้ เหมือนครั้งที่แล้ว”
เธอกัดริมฝีปากด้วยความรำคาญ และในที่สุดก็บ่นว่า “โอเค” หลังจากผ่านไปนาน
ในคืนเดียวกันนั้น เธอนอนไม่หลับ ในขณะที่ฌอนหลับสนิทอย่างรวดเร็ว มันทำให้เธอเชื่อว่าบางทีทฤษฎีของเชลลีอาจถูกต้อง
ท้ายที่สุด เขามีอาการนอนไม่หลับตั้งแต่อาการกำเริบ มันนานมาแล้วที่เธอเห็นเขานอนหลับสนิท
...
วันรุ่งขึ้น
แคทเธอรีนได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล เห็นได้ชัดว่าแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทวิทยา คุณหมอแองเจโล จากต่างประเทศเดินทางมาถึงเพื่อรักษาโจเอลแล้ว
โดยไม่เสียเวลา เธอขับรถไปที่โรงพยาบาลทันที คุณปู่และคุณย่ายูลอยู่ที่นั่นแล้วเมื่อเธอมาถึง
แองเจโลเพิ่งเสร็จสิ้นการวินิจฉัยโจเอล “ผมต้องรักษาเขาด้วยการควบคุมประสาทของเขาเป็นเวลานาน ยังมีความหวังว่าคุณยูลจะออกมาจากอาการโคม่า แต่มันอาจเป็นการเดินทางที่ยาวนาน เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้คือเป็นเวลาครึ่งปีถึงหนึ่งปี”
เธอรู้สึกมีความสุขมากกับข่าวนั้น “ขอบคุณมากค่ะ”
“อย่ากังวล คุณเป็นเพื่อนของเชสเตอร์ ดังนั้นผมจะช่วยอย่างเต็มที่”