บทที่ 446

แคทเธอรีนมองไปที่ชื่อของฌอนใจของเธอก็เต้นอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเธอรับสาย เสียงทรงเสน่ห์ของชายหนุ่มก็ดังขึ้น “ทำไมคุณยังมาไม่ถึง?”

“ฉันจะไปถึงในอีกหนึ่งนาที”

“โอเคครับ”

เมื่อชายหนุ่มวางสาย แคทเธอรีนก็สงบลงและพยายามอย่างหนักที่จะไม่คิดมาก มันอาจจะเป็นเพราะพนักงานเสิร์ฟเข้าใจสถานการณ์ผิดไป เมื่อพิจารณาว่าเธอผ่านอะไรมามากมายกับฌอน เธอควรจะเชื่อมั่นในตัวเขามากกว่านี้

สามนาทีต่อมา เธอเห็นฌอนกำลังรออยู่ที่ลาน

มีคนสี่คนอยู่ด้วยกัน ผู้ชายสามคนและผู้หญิงหนึ่งคน

เชลลีที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้โดดเด่นในฝูงชน ตอนนี้กำลังสวมชุดเสื้อผ้าแบรนด์เฟนดิจากคอลเล็กชั่นใบไม้ผลิล่าสุด เธอดูดีและสง่างามราวกับเธอเปลี่ยนจากสาวบ้านนอกเป็นเจ้าหญิง

เชลลีและฌอนกำลังยืนอยู่หน้าเตาย่างบาร์บีคิวเคียงข้างกัน ในขณะที่ร็อดนีย์พูดคุยอย่างมีความสุขรอบ ๆ ตัวพวกเขา ในทางกลับกัน เชสเตอร์กำลังถือแก้วไวน์ด้วยรอยยิ้ม

ช่างเป็นฉากที่เข้ากันได้เป็นอย่างดี

ทันใดนั้น แคทเธอรีนก็แข็งทื่อในทันที แม้ว่าฌอนจะเป็นสามีของเธอและเธอก็ค่อนข้างสนิทกับเชส แต่เธอก็ไม่เคยเข้ากันได้ดีขนาดนี้กับเพื่อน ๆ ของเขาเลย

ในฐานะภรรยาที่รักสามีของเธออย่างลึกซึ้ง เธอหวังว่าเธอจะได้คลุกคลีกับเพื่อนของสามี

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเชลลีจะปรับตัวให้เข้ากับเพื่อน ๆ ของเขาได้เร็วกว่าที่เธอทำได้

เชลลีเป็นใคร? เธอเป็นเพียงผู้ดูแลที่อยู่ที่นี่มาแค่ครึ่งเดือน

จากนั้น แคทเธอรีนรู้สึกราวกับว่ามีบางอย่างจิ้มตาของเธอ และนั่นทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมาก

“แคทเธอรีน...” ในฐานะที่เป็นคนแรกจากพวกเขาที่สังเกตเห็นเธอ เชสเตอร์โบกมือให้เธอ

ฌอนหันศีรษะไปรอบ ๆ และโบกมือให้แคทเธอรีนด้วย

แคทเธอรีนฝืนยิ้มเดินไปหาฌอนและจับมือเขา “ทำไมคุณถึงมีบาร์บีคิวคืนนี้ด้วยล่ะคะ?”

“คุณชอบไหม?” ฌอนถามอย่างไม่ใส่ใจด้วยรอยยิ้ม

“คุณจะเปลี่ยนไหม ถ้าฉันบอกว่าไม่?” แคทเธอรีนชำเลืองตาของเธอมองเขา เธอดูเหมือนจะล้อเล่น แต่ส่วนหนึ่งของเธอดูจริงจัง