บทที่ 449

“พอแล้ว แชริตี้ หยุดทำให้ฌอนและภรรยาของเขาแยกออกจากกัน”

ในที่สุดเชสเตอร์ซึ่งยืนอยู่ข้างเตาย่างบาร์บีคิวก็พูดขึ้น เขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าลำลอง จมูกโด่งของเขาแสดงออกถึงความสูงส่งและความสง่างาม อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเขาสะท้อนถึงความเกลียดชังที่รุนแรง “คุณยังคงปากจัดเหมือนเดิม น่ารำคาญชะมัด!”

คำพูดของเขาทิ่มแทงแชริตี้อยู่ในหัวใจ

ผู้ชายคนนั้นตอนนี้ดูดีกว่ามาก แต่ความเกลียดชังของเขาที่มีต่อเธอยังคงเหมือนเดิม

รอยยิ้มเยือกเย็นยกขึ้นที่มุมปากของเธอ “ฉันพยายามที่จะหลีกเลี่ยงพวกคุณมาหลายปีแล้ว เท่าที่ฉันจำได้ ฉันไม่คิดว่าฉันเคยทำอะไรไว้กับพวกคุณด้วย แต่ทำไมจู่ ๆ พวกคุณถึงจับผิดกับนีสัน คอร์ปอเรชั่น? คุณชายใหญ่ฮิลล์ ไมโครชิปมีความสำคัญจริง ๆ สำหรับเรา ฉันขอร้องคุณ...”

“มันเกี่ยวอะไรกับผม?” ท่าทางของฌอนแสดงถึงความเฉยเมย

ใบหน้าสวยของชาริตี้ซีดจาง

การเห็นแชริตี้ที่สิ้นหวังทำให้แคทเธอรีนนึกถึงวันเก่า ๆ ของเธอ

“คุณชายใหญ่ฮิลล์ คุณจะพิจารณาคำขอร้องของฉันไหม ถ้าฉันคุกเข่าขอร้องคุณ?” แชริตี้จ้องไปที่แผ่นหลังของฌอนด้วยความผิดหวัง

ร็อดนีย์พูดอย่างโหดร้ายว่า “การขอร้องไม่มีประโยชน์อะไร แชริตี้ นี่มันขึ้นอยู่กับคุณ กลับไปทบทวนตัวเอง เพิ่มความมีมนุษยธรรมเข้าไปสักหน่อย ใครจะไปรู้ เราอาจพิจารณาเสนอโอกาสให้ครอบครัวนีสันได้เอาชีวิตรอดก็ได้”

“พวกคุณไม่เปลี่ยนไปเลย ฉันไม่รู้ว่าฉันไปทำอะไรให้พวกคุณขุ่นเคือง”แชริตี้หัวเราะเยาะอย่างเสียมารยาท ในขณะที่เธอหันกลับและเตรียมพร้อมที่จะออกไป เธอก็ตกตะลึงเมื่อเห็นใบหน้าของเชลลี “เธอเป็นใคร?”

เชลลีตื่นตระหนกและซ่อนตัวอยู่หลังฌอนโดยไม่รู้ตัว

ฌอนขมวดคิ้วอย่างหนัก “ไปให้พ้นเดี๋ยวนี้”

แชริตี้พ่นลมทางปากอีกครั้ง ดวงตาของเธอกวาดมองไปที่ชายทั้งสามก่อนที่เธอจะมองแคทเธอรีนอย่างเห็นอกเห็นใจ “ผู้ชายสามคนกำลังหลอกและนอกใจผู้หญิงที่ไร้เดียงสาและใจดีคนหนึ่ง สนุกไหม?”

หัวของแคทเธอรีนมึนงง เธองุนงงและเจ็บปวด เธอไม่เข้าใจสิ่งที่แชริตี้พูด และไม่เข้าใจว่าทำไมการแสดงออกของชายสามคนถึงเปลี่ยนไปอย่างมากหลังจากที่พวกเขาได้ยินคำพูดของเธอ

“ออกไป” เชสเตอร์ก้าวไปหาแชริตี้ เขาจับแขนเธอแล้วลากเธอออกไป

เขาลากเธอไปที่ประตูคฤหาสน์แล้วเหวี่ยงเธอลงกับพื้น