บทที่ 484

“แชริตี้ ฉันอยู่ที่สปาต่อไม่ได้แล้ว ฉันมีเรื่องที่จะต้องไปจัดการด่วน ฉันกลับก่อนนะ”

แคทเธอรีนรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วตรงกลับบ้าน

เธอผลักประตูคฤหาสน์ของเธอให้เปิดออก ฌอนนั่งอยู่บนโซฟาข้างในแล้วกำลังทำงานอยู่

“เคธี่ คุณไม่ได้บอกว่าคุณจะไปสปาเหรอครับ? คุณกลับมาเร็วจังเลย” ฌอนวางแล็ปท็อปลงพลางลุกขึ้นยืน “ทานอะไรมาหรือยัง...”

“ฌอนคะ ฉันขอถามอะไรคุณหน่อยสิคะ คุณเจอรีเบคก้าตอนที่ยังอยู่ที่เมลเบิร์นหลังจากเกิดปัญหาขึ้นทุกอย่างแล้วอีกไหมคะ?” แคทเธอรีนพูดแทรกเขาขึ้นมา

“ทำไมคุณถามถึงเธอขึ้นมา?” แววตาของฌอนเริ่มน่ากลัว

“หลังจากที่เจฟฟี่และแซลลี่เข้าคุกไปแล้ว จู่ ๆ รีเบคก้าก็หายตัวไปค่ะ คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไหมคะ?” แคทเธอรีนมองเขา

ฌอนขมวดคิ้วเข้าหากัน “นั่นก็ถูก ผมให้บทเรียนกับเธอ เธอ...”

จู่ ๆ อาการปวดหัวแปลบที่คุ้นเคยก็เกิดขึ้นในหัวของเขา “ผมทำอะไรกับเธอ? ทำไมผมถึงจำไม่ได้?”

แคทเธอรีนใจหาย เธอคิดว่าฌอนจำเรื่องนั้นได้เป็นอย่างดีมาตลอด “โทรหาเฮดลีย์แล้วถามเขานะคะ เขาต้องรู้แน่ ๆ ค่ะ”

ฌอนจึงโทรหาเฮดลีย์ “นายจำได้ไหมว่าฉันทำอะไรกับรีเบคก้า โจนส์ ไปบ้าง?”

“คุณชายฮิลล์คนโตครับ ไม่ใช่ว่าคุณชายส่งเธอไปยังพื้นที่ภูเขาที่ห่างไกลเพื่อให้เป็นภรรยาของใครสักคนเหรอครับ?” เฮดลีย์งงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

แคทเธอรีนแย่งโทรศัพท์ไป “หมู่บ้านนั้นอยู่ที่ไหน?”

“ไม่ต้องกังวลไปครับคุณผู้หญิง ตอนนี้รีเบคก้าต้องถูกทรมานอย่างแสนสาหัส เธอไม่สามารถหนีออกมาจากที่นั่นได้ไปตลอดชีวิตของเธอครับ” เฮดลีย์พูดด้วยความมั่นใจ

“ตรวจสอบดูว่าเธอยังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า”

“คุณผู้หญิง...”

“ทำตามที่ฉันบอกก็พอ” แคทเธอรีนสั่งด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว