บทที่ 503

“เป็นโรงพยาบาลของคุณชายจิวเวลนะครับ ดังนั้น จึงไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาด หลังจากนั้น แพทย์จากแผนกนิติเวชจะนำศพไปทำการชันสูตร จะได้รู้แน่ชัดว่าเธอทำศัลยกรรมหรือไม่ครับ”

“เอาล่ะ” ฌอนนวดขมับ “ตามหาคนที่ส่งคนมาที่นี่เมื่อคืนนี้ด้วย”

“มีอะไรให้ตรวจสอบอีก? ดูก็รู้ว่าเป็นแคทเธอรีน โจนส์ จนถึงตอนนี้นายก็ยังช่วยเธออยู่” ร็อดนีย์ตะคอกอย่างไม่พอใจ “ผู้หญิงคนนั้นโหดร้ายเกินไปแล้ว! เชลลีไม่เคยคิดจะยั่วนายเลย แต่แคทเธอรีนก็ยังพยายามหาทุกวิถีทางเท่าที่จะทำได้เพื่อฆ่าเชลลี”

“แคทเธอรีนไม่ใช่คนแบบนั้น” ฌอนค้าน “เธอคงถูกหลอกมา”

“ถึงเธอจะถูกหลอก เธอก็คงโง่เอง เป็นเพราะความใจแคบของเธอ”

“ร็อดนีย์ สโนว์ นายพูดพอหรือยัง?” ฌอนทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

“ไม่ ฉันไม่พอ ฉันทนมาตลอดเพราะเธอเป็นภรรยาของนาย แต่ฉันไม่อยากทนอีกต่อไปแล้ว” ร็อดนีย์ต่อว่าเสียงดัง

“เลิกทะเลาะกันสักที” เชสเตอร์ลงมาจากรถและได้ยินเสียงพวกเขากำลังทะเลาะกัน

“ฉันไม่สน ฉันจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เงียบไปแบบนี้ ถึงฌอนจะเลือกปกป้องคนบงการ แต่ฉันจะไม่ให้อภัยเธอ” ร็อดนีย์หันกลับไปหลังจากที่เตือนอย่างเย็นชา

“นายคิดยังไง?” เชสเตอร์เดินมาหาฌอน

“ก็จริงที่แคทเธอรีนหึงเชลลี แต่ฉันไม่คิดว่าเธอจะโหดร้ายมากขนาดนี้” ฌอนขมวดคิ้ว “ถ้าแชริตี้ นีสันไม่พูดว่าเชลลีเป็นตัวปลอม แคทเธอรีนคงไม่สงสัยเธอ...”

“แชริตี้ นีสัน” เชสเตอร์ทำหน้าไม่พอใจ “เธออีกแล้ว”

หลังจากที่นิ่งไป เขาก็พูดขึ้นอย่างเย็นชา “เธอไม่มาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จะดีที่สุด ไม่อย่างนั้นฉันจะทำให้แน่ใจว่าเธอถึงที่ตาย”

...

ในช่วงบ่าย ผลชันสูตรศพถูกส่งมาให้ฌอน

“คุณชายฮิลล์คนโตครับ ศพที่ถูกไฟคลอกในที่เกิดเหตุได้รับการยืนยันว่าเป็น เชลลี แลงลีย์ ครับ พ่อแม่ของเธอได้รับการตรวจดีเอ็นเอเป็นที่เรียบร้อยแล้วเหมือนกัน และได้รับการยืนยันครับ”

เมื่อเฮดลีย์พูดจบ เขาเห็นฌอนกุมขมับขณะที่ร่างกายของเขาสั่นเทาจากความเจ็บปวด

“คุณชายฮิลล์...”

“พ่อแม่ของเชลลีพวกท่านเป็นยังไงบ้าง?” ฌอนฝืนทนความเจ็บปวดพลางถามขึ้นด้วยน้ำเสียงหม่นเศร้า