บทที่ 507

“ฌอน ฉันเกลียดคุณ” แคทเธอรีนร้องไห้ออกมาทันที

“พักผ่อนให้เพียงพอ ตอนนี้ไม่ต้องกลับไปที่ทำงาน ผมจะจัดทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับฮัดสันแทนคุณจนกว่าคุณจะคลอดลูกทั้งสอง”

ฌอนไม่มีทางเลือกอื่นนอกเสียจากพูดออกมาอย่างลังเลใจเพราะเขาไม่อยากเห็นเธอร้องไห้

หลังจากพูดจบแล้ว เขาหันหลังเดินไปที่ประตู

“หยุดนะ...”

แคทเธอรีนอยากจะตามเขาไป แต่เฮดลีย์มาขวางเธอเอาไว้อย่างช่วยอะไรไม่ได้ “คุณผู้หญิงฮิลล์ครับ คุณเลิกทะเลาะกับคุณชายฮิลล์คนโตจะดีกว่า เพราะคุณ หลัง ๆ มานี้ความสัมพันธ์ของเขากับคุณชายสโนว์ก็ไม่ค่อยดีสักเท่าไร พ่อแม่ของเชลลีถึงกับมาต่อว่าคุณชายที่ทำให้ลูกสาวของพวกเขาต้องตาย ซึ่งนั่นทำให้เขาเจ็บปวด”

แคทเธอรีนหยุดเดินพลางถามขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เฮดลีย์ ศพเป็นเชลลีจริง ๆ เหรอ?”

“ครับ หมอที่ทำการชันสูตรศพและตรวจดีเอ็นเอทำงานให้พวกเรา ดังนั้นผลการตรวจจึงไม่น่าจะผิดพลาด คุณเข้าใจผิดจริง ๆ ครับคุณผู้หญิงฮิลล์”

เข้าใจผิด

เธอเข้าใจผิดอย่างนั้นหรือ?

คนอื่น ๆ ต่างอ้างว่าแชริตี้โกหกเธอ

แคทเธอรีนรู้สึกเองว่าเชลลีดูคุ้น ๆ โดยเฉพาะที่ดวงตาของเธอ

แล้วทำไมรายงานที่ฌอนได้รับมาถึงมีการพิสูจน์ได้ว่าเธอเป็นเชลลีตัวจริง?

เป็นไปได้ไหมที่รีเบคก้าซึ่งปลอมตัวเป็นเชลลี ได้พาเชลลีตัวจริงกลับมาหลังจากที่รู้ว่าแคทเธอรีนรู้ความจริงแล้ว? ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ถ้ารีเบคก้าปลอมตัวเป็นเชลลี เชลลีก็น่าจะอยู่กับเธอ

หัวใจของแคทเธอรีนกระตุก

ยิ่งแคทเธอรีนคิดเรื่องนี้มากเท่าไร เธอก็ยิ่งคิดว่ามันเป็นไปได้มากขึ้นเท่านั้น เธอรีบโทรหาเฟรยาทันที “ตอนที่เธอไปตรวจดีเอ็นเอเธอบังเอิญเจอใครเข้าหรือเปล่า? เรื่องนี้ถูกเปิดเผยไหม?”