บทที่ 515

แชริตี้เดินออกมา เมื่อเธอมองหญิงสาวคนนั้นให้ดี ๆ ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้นทันที “ซาร่า เธอยังไม่ตายเหรอ?”

“ใช่ ฉันยังไม่ตาย ฉันกลับมาแล้วแชริตี้” แววตาของเธอเจือความขบขันเมื่อจ้องมองเธอ “ถึงยังไงฉันก็คิดไม่ถึงว่าเธอจะมีจุดจบแบบนี้ หึ ตัวเธอนี่เหม็นจริง ๆ”

“เธอกลับมาทำไม?” แชริตี้มองเธอด้วยความไม่พอใจ เมื่อไรก็ตามที่ผู้หญิงคนนี้อยู่ใกล้ ๆ ผู้คนที่อยู่รอบตัวแชริตี้จะต้องตกเป็นเป้าและได้รับความเจ็บปวดเสมอ

แชริตี้เข้าใจว่าพระเจ้าได้พรากชีวิตของซาร่าไปแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าซาร่าจะกลับมา

“ฉันมาที่นี่เพื่อทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของฉันคืน” ซาร่าเหยียดริมฝีปากขึ้นยิ้มพลางพูดอย่างมีความสุข “เมื่อคิดถึงสิ่งที่แม่ของเธอได้ทำลายครอบครัวของฉัน เธอคิดว่าฉันควรจะทรมานเธอยังไงดี?”

“เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?” แชริตี้ถลึงตามองเธอ “ซาร่า แม่ของฉันไม่เคยทำไม่ดีต่อเธอ ท่านดูแลเธอดีกว่าฉันซะอีก”

“นั่นก็เพราะเธอพยายามเลียแข้งเลียขาพ่อฉันน่ะสิ ไม่อย่างนั้นเธอจะได้เข้าไปบริหารนีสัน คอร์ปอเรชั่นหรือไง? เธอกับแม่ของเธอมันเจ้าเล่ห์จอมวางแผน ฮ่าฮ่า ตอนนี้คุณพ่อไม่ได้สติอยู่ที่โรงพยาบาลหลังจากที่อาการหัวใจวายของท่านกำเริบ เจนนิเฟอร์เองก็ไม่มีใครให้พึ่งพา ฉันจะค่อย ๆ คืนความทนทุกข์ทรมานทั้งหมดที่แม่ของฉันต้องกล้ำกลืนฝืนทนให้กับเธอ ฉันจะทำให้เธอตายทั้งเป็น”

“คุณพ่อจะหย่ากับแม่ของเธอ เพราะเธอทำตัวไม่เหมาะสม และยั่วผู้ชายคนอื่นข้างนอกนั่น...”

“หุบปาก!” จู่ ๆ ซาร่าก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยท่าทางโหดร้าย “แกกล้าดียังไงมาเถียงฉัน ทั้ง ๆ ที่อยู่ในสภาพแบบนี้?”

“ซาร่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับแม่ของฉันล่ะก็ ฉันจะไม่ปล่อยให้แกลอยนวลแม้ฉันจะตายไปแล้วก็ตาม”

แชริตี้จ้องมองเธอด้วยดวงตาอันแดงก่ำ ขณะที่เธอจับลูกกรงที่อยู่ตรงหน้าเธอ

“ฮ่าฮ่า ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจัดการแกได้แน่ถึงแกจะตายไปแล้วก็ตาม”

ซาร่าปิดปากหัวเราะเยาะออกมา “อ้อ ฉันได้ยินมาว่าเเกสนิทกับภรรยาของฌอนอย่างนั้นเหรอ?”

คลื่นความโมโหแผ่ปกคลุมแชริตี้

“ตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว ถึงเวลาที่เธอจะต้องไสหัวไปให้พ้นได้แล้ว” ซาร่ายืนยันพลางเหยียดริมฝีปากขึ้นยิ้ม

“ฝันไปเถอะ ฌอนรักแคทเธอรีน” เเชริตี้พูดอย่างไม่แยแส “พวกเขาแต่งงานกันแล้วด้วย เธอเทียบกับแคทเธอรีนไม่ได้หรอก”