บทที่ 530

ฌอนไม่อยากจะเชื่อเลย “เป็นไปไม่ได้หรอก ผมเคยเห็นข่าวว่าวัตถุดิบของบาร์บีคิวทำการล้างแค่ลวก ๆ เท่านั้น”

เจ้าของร้านพูดไม่ออก

บ้าเอ๊ย คนคนนี้พยายามจะมาก่อเรื่องหรือเปล่า? ถ้าเขาไม่ได้มีร่างกายที่กำยำ อีกทั้งการแต่งกายสุดเนี้ยบของเขา เจ้าของร้านคงจะไล่เขาไปให้พ้นแล้ว

“ถ้าคุณไม่เชื่อผม ผมก็ทำอะไรไม่ได้ บางทีคุณเลือกไปทานอาหารที่ร้านอื่นก็ได้นะ” เจ้าของร้านพูดแหย่

“ไม่เป็นไร ผมจะล้างวัตถุดิบที่ภรรยาผมจะทานเอง” ฌอนเลือกวัตถุดิบที่แคทเธอรีนสั่งแล้วล้างวัตถุดิบในน้ำให้สะอาด

“คุณตั้งใจจะล้างทุกอย่าง รวมไปถึงวัตถุดิบของคนที่มากับคุณอีกคนสั่งด้วยหรือเปล่า?” เจ้าของร้านกัดฟันถามด้วยใบหน้าบึ้งตึง

“ไม่ คุณเลือกวัตถุดิบที่สกปรกให้เขาได้เลย”

เจ้าของร้านพูดไม่ออก

คนคนนี้ใจร้ายถึงขนาดนี้ได้อย่างไรกัน?

ฌอนกลับไปนั่งลงอย่างใจเย็น “ที่รัก ผมล้างวัตถุดิบให้คุณแล้วนะครับ ผมรับประกันได้เลยว่าวัตถุดิบที่ทำอาหารสะอาดแน่นอน”

แคทเธอรีนขยับริมฝีปากทว่าพูดไม่ออก จากนั้นเธอจึงลูบท้องของเธอเบา ๆ “ลูกแม่โชคดีขนาดนี้เชียว”

ฌอนพูดไม่ออก

เลียมหัวเราะ “ฉันหวังว่าพ่อของพวกหนูจะไม่มีลูกนอกสมรสหลังจากที่คลอดหนูนะ ถึงยังไง ฉันก็จะเอ็นดูเด็กพวกนี้ด้วยความรัก”

“เลียม แกหมายความว่ายังไง? เงียบไปเลย” ฌอนพูดอย่างไม่พอใจ

“เป็นความผิดของผมเหรอ? แทนที่จะรับการรักษาอยู่ที่บ้าน พี่กลับมาที่แบบนั้้นกับแฟนเก่าดึก ๆ ดื่น ๆ ฮ่าฮ่า ผมไม่เคยได้ยินว่าใครทำการรักษาด้วยการใช้วิธีแบบนี้เลย ระวังตัวเอาไว้ให้ดีเถอะพี่ชาย” เลียมตอบอย่างไม่แยแส

“ทำไมแกยังจมปลักอยู่กับเรื่องนี้อยู่อีก? นักจิตวิทยาทุกคนพวกเขาต่างมีวิธีรักษาคนไข้ของตัวเอง” สีหน้าของฌอนดูหมดความอดทน

“ได้ พี่อาจจะเป็นสุภาพบุรุษ แต่พี่มั่นใจในตัวเองแค่ไหนกันเชียวว่าซาร่าไม่รู้สึกอะไรกับพี่?” เลียมไหวไหล่ “ถ้าตอนนั้นเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ผมคงจะไม่ใส่ใจมาเตือนพี่หรอก ความจริงแล้วผมก็ไม่ใช่คนดีอะไร ออกจะเลวร้ายด้วยซ้ำ”

“แต่ถ้าผมอยู่ในสถานการณ์แบบพี่ แล้วภรรยาของผมก็ตั้งครรภ์ ผมจะอยู่ให้ห่างจากผู้หญิงคนอื่นแน่นอน นับประสาอะไรกับแฟนเก่าของผม เหตุผลที่ทำไมผมถึงพูดแบบนี้ก็เพราะผมไม่อยากเห็นหลานชายหรือหลานสาวของผมเติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์ พี่ควรจะเข้าใจความเจ็บปวดแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?”