บทที่ 542

ความชั่วร้ายฉายแววขึ้นในดวงตาที่หลุบลงต่ำของซาร่า

ความจริงแล้ว เธอไม่ได้ตั้งใจจะฝังศพของเจนนิเฟอร์อย่างเหมาะสม เธอคิดไม่ถึงว่าฌอนจงใจสั่งร็อดนีย์ให้จัดการเรื่องนี้ เขาไม่ไว้ใจเธอแล้วหรือ?

ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น เธอตกใจที่แคทเธอรีนแอบบันทึกการสนทนาของพวกเขาเอาไว้ ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกับว่าเธอทำตัวของเธอเอง

ยัยโง่แคทเธอรีน! เธอมันน่ารังเกียจพอ ๆ กับยัยแชริตี้

...

ที่ลานจอดรถ

เฟรยายังคงบ่นกับแคทเธอรีนด้วยเสียงเบา “ฉันเพิ่งรู้ว่าร็อดนีย์ชอบซาร่า ใครก็ตามที่ลงเอยกับตานั่นต้องโชคร้ายแน่ ๆ ผู้ชายที่ไม่มีสมองแบบนั้นกำลังถูกผู้หญิงจอมมารยาคนนั้นหลอกใช้ โอ๊ย ตายแล้ว เธอคิดว่าเขาเคยจูบซาร่ามาก่อนไหม? แค่คิดก็ทำให้ฉันอยากจะอ้วกแล้วอะ ให้ตายเถอะ! ฉันเคยจูบกับเขาดูดดื่มซะด้วย งั้นก็หมายความว่าฉันจูบซาร่าทางอ้อมด้วยเหรอ?”

“...”

แคทเธอรีนดูประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด “เธอไปจูบดูดดื่มกับร็อดนีย์ตั้งแต่เมื่อไรกันเนี่ย? ไม่มีผู้ชายคนอื่นให้เธอเลือกแล้วเหรอ? ไปจูบขอทานข้างถนนยังดีกว่าไปจูบกับเขาอีก”

“จำตอนที่แพทริคมาตามหาฉันก่อนหน้านี้ได้ไหม? ร็อดนีย์บังเอิญมาอยู่ใกล้ ๆ ฉันเลยจูบเขาเพื่อแก้แค้นแพทริค ตอนนี้ฉันรู้สึกเสียใจมากจนฉันรู้สึกอยากจะอ้วก”

สีหน้าผิดหวังปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแคทเธอรีน “เธออย่ามาอ้วกต่อหน้าฉันนะ แฟนเก่าของซาร่าคือสามีของฉัน ฉันพนันได้เลยว่าพวกเขาต้องจูบกันหลายครั้งจนฉันนับไม่ไหว”

“ก็ถูก เธอจูบยัยซาร่าทางอ้อมมาตั้งหลายครั้ง เธอควรจะล้างปากให้สะอาดตอนที่เธอกลับถึงบ้าน”

ฌอนที่เดินอยู่ข้างหน้าพวกเธอถึงกับพูดไม่ออก

พวกเธอสองคนไม่รู้เลยหรืออย่างไรว่าเสียงมันสะท้อนดังก้องไปทั่วที่จอดรถ? เขาได้ยินพวกเธอพูดทุกคำ