บทที่ 555

ซาร่าชำเลืองมองแคทเธอรีนที่มีสีหน้าเย็นชา จากนั้นจึงมีประกายปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ เธอทำตัวให้ดูเหมือนเพื่อนที่เข้าอกเข้าใจ “ไปร้องเพลงกันเถอะค่ะ”

แคทเธอรีนชำเลืองมองไปที่ผู้หญิงสาวคนนั้นอย่างพูดไม่ออก

ผู้หญิงเสแสร้งมารยากับผู้หญิงจอมปลอม

พวกเธอเหมาะสมกันราวกับถูกสร้างมาคู่กัน

ถ้าเธอรู้สักนิด เธอคงยืนยันที่จะไม่มา

ในเวลาไม่นาน เสียงเพลงก็เริ่มบรรเลงขึ้นภายในห้องส่วนตัว แคทเธอรีนจำทำนองเพลงนี้ได้ทันที เป็นเพลง ‘Count on Me’ ของบรูโน่ มาร์ส

เมื่อก่อนเฟรยา ซินดี้ และเธอ เคยร้องเพลงนี้ด้วยกันบ่อย ๆ

ในตอนนั้นเอง ซินดี้ก็หยิบไมโครโฟนขึ้นมาและส่งให้เธอต่อหน้าทุกคน เธอยังพูดใส่ไมโครโฟนของเธออีกด้วย “เคธี่ มาร้องด้วยกันเถอะ เราร้องเพลงนี้ได้เก่งที่สุด ฉันรู้ว่าฉันเคยทำผิดพลาดมาก่อน และไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรนอกจากคำว่าฉันขอโทษ แต่ฉันคิดถึงความเป็นพี่น้องระหว่างเราจริง ๆ นะ ถ้าไม่ได้กำลังใจจากเธอ ฉันคงมาไม่ถึงจุดที่ฉันเป็นอยู่ทุกวันนี้ในวงการบันเทิง ฉันคิดถึงเธอมาก จริง ๆ แล้วฉันอยากทำ...”

เมื่อเธอพูดคำพูดสุดท้าย เธอก็สะอื้นออกมาน้อย ๆ

แคทเธอรีนรู้สึกงงอยู่ครู่หนึ่ง แต่เธอก็รู้สึกว่ามันตลกขึ้นมาทันที

ซินดี้รู้สึกเสียใจอย่างนั้นเหรอ? ตอนนี้เธอทำอะไรตั้งหลายอย่างให้สถานการณ์ยิ่งแย่ลงไปอีก

“ซินดี้ เธออยากเล่นละคร แต่ฉันไม่มีอารมณ์จะมาเล่นละครกับเธอหรอกนะ” แคทเธอรีนเย้ย

เชสเตอร์วางแก้วลง ความไม่พอใจที่ซ่อนอยู่ฉายแววออกมาผ่านดวงตาของเขา

ร็อดนีย์ทนเธอไม่ไหวอีกต่อไปแล้วและพูดขึ้น “แคทเธอรีน ซินดี้ขอโทษธอด้วยความจริงใจ เธอต้องทำแบบนี้เลยเหรอ? เธอคิดว่าตัวเองดีนักหรือไงแค่เพราะเธอได้เป็นภรรยาของฌอนแค่นั้นเอง?”

ซาร่าถอนหายใจออกมา “ความจริงแล้ว ฉันเข้าใจความรู้สึกที่มีการเข้าใจผิดเกิดขึ้นระหว่างเพื่อนของคุณ มันเป็นโชคชะตาที่นำพามาให้ได้พบกันอีกครั้งนะ ถึงแม้ว่าคุณจะมีมิตรภาพต่อกันมาหลายปีก็ตาม ฉันค่อนข้างอิจฉามิตรภาพที่เกิดขึ้นในวัยเรียนนะคะ มันสะอาด บริสุทธิ์ และไม่มีอะไรแอบแฝง อย่ามาเสียใจทีหลังถ้าคุณเสียมันไป”

แคทเธอรีนพูดไม่ออก

ทุกคนที่อยู่ที่นี่มองเธอด้วยสายตารังเกียจ ราวกับว่าเธอเป็นคนใจแคบและโหดร้าย

สักครู่หนึ่งเธอก็หัวเราะออกมา “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รู้ว่าผู้เสียหายจะต้องเป็นคนผิดเพียงแค่ไม่ยอมให้อภัย ถึงเขาหรือเธอจะถูกทำร้ายอย่างสาหัสมาก่อน นี่คือสิ่งที่เรียกว่าการข่มขู่ทางอารมณ์ใช่ไหม?”