บทที่ 562

“แต่...”

“เฮดลีย์ ฉันเห็นว่าช่วงนี้นายติดต่อกับแคทเธอรีนบ่อยเกินไป นายตั้งอกตั้งใจช่วยเหลือเธอ ฉันจะบอกนายให้นะ ไม่มีใครเข้าใจซาร่ามากไปกว่าฉันแล้ว เธอคือผู้หญิงที่ฉันรัก ฉันจะไม่ยอมให้ใครสงสัยเธอ” ฌอนพูดอย่างเย็นชา “ให้เรื่องนี้จบลงตรงนี้”

เฮดลีย์รู้สึกประหลาดใจ “คุณชายฮิลล์คนโต ผมไม่เคย...”

“ออกไป” เขาเปิดแล็ปท็อปและสั่งให้ออกไป

เฮดลีย์รู้สึกผิดปกติและพบว่ามันแปลก ๆ

หลักฐานอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว แต่คุณชายฮิลล์ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถแยกแยะระหว่างถูกกับผิดได้เลย

คุณชายฮิลล์คนโตแปลกไปเหลือเกิน

ราวกับว่าเขาได้กลายเป็นคนอื่น

ใช่ เฮดลีย์ยอมรับว่าเมื่อก่อนคุณชายฮิลล์คนโตเคยรักซาร่า แต่เขาก็เห็นเต็มตาว่าคุณชายฮิลล์คนโตรักแคทเธอรีนด้วยเหมือนกัน

เฮดลีย์รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติไปยิ่งเขาคิดไตร่ตรองมากขึ้น

เขาไปที่คฤหาสน์หลังจากที่เขาเลิกงานในวันนั้น

ตั้งแต่แคทเธอรีนกลับมาจากฮิลล์ คอร์ปอเรชั่นเมื่อเช้านี้ เธอก็เอาแต่นั่งอยู่ที่ระเบียงและมองออกไปข้างนอกโดยไม่พูดอะไรเลย

เมื่อเฮดลีย์เข้ามา เธอชำเลืองมองเขาอย่างเศร้าสร้อย “ฌอนอยากให้คุณมาพูดอะไรกับฉัน? หรือเขาทนไม่ไหวเลยให้คุณนำใบหย่ามาให้ล่ะคะ?”

“คุณผู้หญิงเข้าใจผิดครับ คุณชายฮิลล์ไม่ทราบว่าผมมาหาคุณ”

เฮดลีย์ฝืนใจพูดออกมา “ผมรู้ว่าช่วงนี้คุณชายฮิลล์คนโตทำเกินไป ผมคิดว่าไม่ใช่ความตั้งใจของเขาครับ เขากลายเป็นคนแปลก ๆ ...”