บทที่ 566

ซาร่าร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพลางฝืนยิ้มออกมา “ฉันไม่เป็นไรค่ะ แค่แผลเล็ก ๆ เองค่ะ”

โทมัสที่อยู่ข้าง ๆ รีบพูดขึ้นมาทันที “โถ่น้องสาวที่รัก จะเป็นแค่แผลเล็ก ๆ ได้ยังไงล่ะ? ก่อนหน้านี้เลือดออกตั้งเยอะ คุณชายฮิลล์คนโต ผมคงต้องขอพูดว่าคุณไม่ยุติธรรมกับซาร่าจริง ๆ ผมไม่รู้ว่าอันธพาลที่ไหนแอบปล่อยรูปคุณที่งานฉลองวันเกิดของเธอ แต่ตอนนี้ ทุกคนในอินเทอร์เน็ตกำลังตำหนิน้องสาวของผมและเรียกเธอว่าเป็นมือที่สาม พวกเขาเรียกเธอว่าผู้หญิงแพศยาด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม พวกเขาใช้คำพูดหยาบคายทุกคำเพื่อพูดถึงเธอ บางคนหาแม้กระทั่งที่อยู่ของเธอเจอ มันอันตรายกับเธอเกินไป”

ฌอนคิดไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งและพูดขึ้น “ถ้าเป็นแบบนั้น ตอนนี้ก็ย้ายไปที่บ้านของฉันก่อน”

“ครับ” ดวงตาของโทมัสเป็นประกาย “ผมได้ยินมาว่าคุณซื้อวิลล่าริมทะเลเอาไว้เมื่อหลายปีก่อน ซาร่าชอบอยู่ริมทะเล ไปที่นั่นเถอะนะครับ”

ฌอนนิ่งไป

เขามีวิลล่าริมทะเล ทว่า… เขาเคยอาศัยอยู่ที่นั่นกับแคทเธอรีน

เขารู้สึกต่อต้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

“พี่ชาย...” ซาร่ามองโทมัส แต่ก็หันกลับไปมองฌอนอย่างรวดเร็ว เธอพูดขึ้นด้วยท่าทางอ่อนหวาน “คุณซื้อบ้านติดริมทะเลไว้ เพราะคุณจำได้ว่าฉันเคยพูดว่าชอบอยู่ริมทะเลใช่หรือเปล่าคะ?”

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับดวงตาที่เป็นประกาย ฌอนหันหน้าหนีพลางส่งเสียงตอบรับในลำคอ

“งั้น... งั้นฉันจะย้ายไปที่นั่น” ซาร่ากัดริมฝีปากที่สีซีดของเธอ และพูดพร้อมกับยิ้มหวาน

ฌอนทำอะไรไม่ได้เพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น

โทมัสพูดเสริมขึ้น “แต่เธอจะใช้ชีวิตแบบนั้นต่อไปไม่ได้ เธอหลบ ๆ ซ่อน ๆ อยู่ในวิลล่าของคุณชายฮิลล์ตลอดไปไม่ได้ ตอนนี้เธอไปทำงานไม่ได้ เพราะเธอถูกพุ่งเป้าไม่ว่าเธอจะไปที่ไหนก็ตาม เธอต้องถูกตราหน้าเป็นเมียน้อยไปตลอดชีวิต นี่มันไม่ยุติธรรมกับซาร่าเกินไป ก็รู้อยู่แล้วว่าพวกคุณตกหลุมรักกันแต่แรก แต่ทำไมเธอต้องแบกรับความผิดทั้งหมดเอาไว้คนเดียว?”

“พี่ชาย หยุดเถอะ แค่ได้กลับมาพบกับฌอนอีกครั้งฉันก็พอใจแล้ว” ดวงตาของซาร่าแดงก่ำ “ถ้าเพื่อเขาแล้วฉันเต็มใจซ่อนอยู่ใต้เงามืดตลอดไป”

ฌอนลูบศีรษะของเธอและเกิดความรู้สึกผิดขึ้นในใจ “ไม่ต้องกังวล ผมจะไม่ปล่อยให้คุณซ่อนอยู่ใต้เงามืดตลอดไปหรอก”

ความชั่วร้ายที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเขาฉายแววออกมา

หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เขาก็ขึ้นรถ “ไปคฤหาสน์ตระกูลฮิลล์”