บทที่ 578

แคทเธอรีนถูกขังอยู่ในบ้านสองชั้นหลังนั้นทุกวันโดยที่เธอไปไหนไม่ได้เลย มันน่าเบื่อมาก เธอทำได้เพียงแค่ดูโทรทัศน์ หรือไม่ก็ออกไปสูดอาการบริสุทธิ์ที่ระเบียง

บางครั้งเมื่อเธอมองลงไปจากระเบียง เธอก็นึกอยากจะกระโดดลงไปจริง ๆ ทว่าเมื่อคิดถึงลูก ๆ ในท้องแล้ว เธอจึงตัดสินใจสู้

เธออดทนอยู่เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

เฮดลีย์มารับเธอเพื่อพาไปส่งที่โรงพยาบาลและทำการตรวจร่างกาย

“ฌอนอยู่ที่ไหนเหรอคะ?” แคทเธอรีนถามขึ้น

เฮดลีย์เงียบอึก ๆ อัก ๆ

แคทเธอรีนหัวเราะขึ้น “ฉันรู้ เขาคงจะอยู่กับซาร่า ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าซาร่าอีกแล้ว”

“คุณผู้หญิงครับ อย่าทำแบบนั้นเลยครับ” แววตาของเฮดลีย์เต็มไปด้วยความเห็นใจ “ผมจะไปโรงพยาบาลกับคุณครับ”

แคทเธอรีนกำลังจะพูดอะไรบ้างอย่างออกไป ทว่าเมื่อเธอเห็นบอดี้การ์ดแปลกหน้าสองคน เธอจึงหยุด

ระหว่างทางที่ไปยังโรงพยาบาล เฮดลีย์ขับรถขณะที่เธอนั่งอยู่ด้านหลัง เฮดลีย์พูดขึ้น “ทุกวันนี้ ผมเอาใจใส่ซาร่า นีสัน เป็นพิเศษ มีเพียงคุณชายคนโตที่เริ่มเชื่อว่าผมจงรักภักดีกับเขาอยู่”

“คงจะยากสำหรับคุณนะคะ” แคทเธอรีนคิดไม่ถึงว่าฌอนจะระแวดระวังเฮดลีย์

“อาจจะเป็นเพราะผมเคยพูดเข้าข้างคุณผู้หญิงต่อหน้าคุณชายคนโตมาก่อน เขาเลยไม่เชื่อใจผมมากนัก” เฮดลีย์พูดเสียงเบา “ก่อนหน้านี้ที่คุณผู้หญิงขอให้ผมช่วยคุณเตรียมการให้ใครสักคนแสร้งทำให้คุณแท้ง...”

“ตอนนี้เป็นไปไม่ได้แล้ว ฌอนพูดว่าถ้าเกิดอันตรายใด ๆ กับลูกของเขา เขาจะไม่ไว้ชีวิตเฟรยากับคุณพ่อของฉัน ตอนนี้ฉันเป็นห่วงโดยเฉพาะเฟรยา”

แคทเธอรีนเอ่ยขึ้น “โทมัส นีสัน จะต้องแก้แค้นเฟรยาแน่นอน แต่เธอจะไม่ยอมออกจากแคนเบอร์รา ถ้าเธอติดต่อฉันไม่ได้ คุณช่วยส่งข้อความให้เธอออกจากประเทศทันทีได้ไหม?”

“ได้ครับ แต่คุณ...”

“ช่วยฉันติดต่อใครสักคนหน่อยสิ เลียม ฮิลล์” จู่ ๆ แคทเธอรีนก็พูดขึ้น

เฮดลีย์รู้สึกตกใจ “คุณชายรองจะช่วยคุณเหรอครับ?”

“ฉันเองก็ไม่แน่ใจ แต่ทั่วทั้งแคนเบอร์รา มีแค่คุณสองคนเท่านั้นที่ช่วยฉันให้หนีไปได้”

แคทเธอรีนไม่เคยคิดหวังว่าสักวันเธอจะขอความช่วยเหลือจากเลียม

ถึงเขาจะทำร้ายเธอครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เธอรู้สึกว่าเลียมจะช่วยเธอ เธอสัมผัสได้ถึงความรู้สึกผิดที่อยู่ในแววตาของเขาทุกครั้งที่เขาเผชิญหน้ากับเธอ...