บทที่ 596

“คุณพ่อคะ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ” แคทเธอรีนลูบแผ่นหลังของผู้เป็นพ่อด้วยความเป็นห่วงก่อนที่จะเบนสายตาไปที่เดเมียนทันที “คุณอา คุณก็ยังเป็นคนไม่เป็นมิตรเหมือนกับที่คุณเป็นเมื่อก่อนเลยนะคะ ฉันก็เป็นหลานสาวของคุณเหมือนกัน แต่คุณกลับลำเอียงไปทางเมลานี่มากกว่า”

เดเมียนมองเธอด้วยความเย็นชา “อย่างที่ฉันได้พูดไป ฉันจะยอมรับว่าเธอเป็นลูกสาวของพี่ชายฉันก็ต่อเมื่อมีผลการตรวจดีเอ็นเอ ไม่อย่างนั้น ฉันจะไม่เชื่อคำพูดที่เธอพูด”

“ฉันคิดว่าไม่เกี่ยวไม่ว่าคุณจะเชื่อฉันหรือเปล่า คุณแค่ไม่อยากให้ฉันกลับมาเพราะกลัวว่าการกลับมาของฉันจะสร้างความเดือดร้อนให้กับเมลานี่”

เธอยิ้มออกมาแม้จะมีความเย็นชาฉายแววอยู่ในดวงตาของเธอ

“แน่นอน การปรากฏตัวของเธอส่งผลกระทบต่อลูกสาวของฉัน เธอมันก็แค่ลูกนอกสมรส แต่เธอยังหวังจะได้หุ้นของยูล คอร์ปอเรชั่นอยู่อีก” นิโคลาพูดเสียงดัง “เมลานี่ลูกสาวฉันทำอะไรตั้งมากตั้งมายเพื่อบริษัทในช่วงปีที่ผ่านมา ทุกคนต่างก็เห็น”

“ถูกแล้ว”

ผู้ถือหุ้นของบริษัทบางคนพยักหน้ารับ แล้วหนึ่งในพวกเขาก็หันหน้ามาหาคุณท่านยูล “ท่านมีความคิดเห็นยังไง?”

คุณท่านยูลขมวดคิ้ว “ที่จริงแล้วเมลานี่มีความสามารถที่จะเป็นผู้สืบทอดยูล คอร์ปอเรชั่นได้ โจเอลประกาศเรื่องการแต่งตั้งเมลานี่เป็นซีอีโอให้จบ เราต้องตรวจดีเอ็นเอก่อนจะตัดสินว่าผู้หญิงคนนี้คือแคทเธอรีนจริง ๆ”

“คุณปู่คะ คุณปู่เข้าใจหนูผิด หนูไม่ได้มาเพื่อชิงตำแหน่งผู้สืบทอดของบริษัทค่ะ หนูมาที่นี่เพื่อเปิดเผยความจริงเท่านั้น… เมลานี่ไม่ใช่ลูกสาวของคุณพ่อหนูค่ะ”

คำพูดของแคทเธอรีนสร้างความสับสนวุ่นวายในหมู่แขกเหรื่อ

โดยเฉพาะโจเอลที่อึ้งไป

นิโคลาเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจมากยิ่งขึ้นตะโกนออกมา “ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะกล้าพูดว่าเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อชิงตำแหน่งผู้สืบทอดบริษัท เพื่อกำจัดเมลานี่ เธอทำถึงขนาดสร้างข้อกล่าวหานี้ขึ้นมา เธอไม่เห็นความคล้ายของพวกเขาสองคนเหรอ?”

“เธอพูดจาไร้สาระ!” ดวงตาของเมลานี่แดงก่ำ

“ไร้สาระ! พาเธอออกไปจากที่นี่!” เดเมียนตบมือของเขาลงบนที่จับของวีลแชร์ ใบหน้าของเขาเคร่งขรึม