บทที่ 601

[ฉันไม่เข้าใจเลย นิโคลานอนกับเดเมียนก่อน แล้วทำไมต่อมาเธอถึงเรียกร้องจะแต่งงานกับโจเอลล่ะ? เพื่อทำลายชีวิตเขาหรือไง?]

[ฉันไม่แน่ใจนะ แต่เดเมียนพิการ แล้วเขาก็ไม่ค่อยมีส่วนในการสืบทอดกิจการของครอบครัวเท่าไร แถมโจเอลก็เป็นประธานของยูล คอร์ปอเรชั่นมาโดยตลอด ก่อนที่นิโคลาจะแต่งงานกับโจเอลตระกูลวิคส์เองก็ไม่ได้เป็นที่รู้จักในแคนเบอร์รา แต่ทุกวันนี้พวกเขาได้เป็นหนึ่งในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเมือง]

[ฉันได้ยินมาว่าโจเอลอยู่ในอาการโคม่าหลังจากที่ประสบอุบัติเหตุเมื่อสามปีที่แล้ว อีกทั้งเขายังเกือบเสียชีวิต ฉันพนันได้เลยว่านิโคลาและเดเมียนต้องอยู่เบื้องหลังเรื่องนั้นด้วยเหมือนกัน]

[ฉันพูดถึงเรื่องนี้เมื่อสามปีก่อนว่านิโคลาเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ แต่ไม่มีใครเชื่อฉัน]

“...”

“กรี๊ดด แคทเธอรีน สารเลว!” นิโคลาตะโกนออกมาอย่างคลุ้มคลั่งไร้ซึ่งการสงวนท่าที

ชาร์ลีเองก็ขบกรามแน่นไม่ต่างกัน ดูเหมือนว่าแคทเธอรีนได้เตรียมการเรื่องนี้เอาไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว

พูดด้วยความสัตย์จริงแล้ว ชาร์ลีคงจะไม่แต่งงานกับเมลานี่ถ้าเขารู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของเดเมียน เขาคิดว่าเขาจะค่อย ๆ เข้าไปฮุบยูล คอร์ปอเรชั่นช้า ๆ หลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่งแล้ว

การกลับมาโดยไม่คาดฝันของแคทเธอรีนทำให้แผนของเขาพังไม่เป็นท่า

...

เสียงฝีเท้าดังก้องไปทั่วลานจอดรถที่กว้างขวาง

แคทเธอรีนหยิบกุญแจรถออกมาเพื่อปลดล็อกรถสปอร์ตคันสีขาวคันที่อยู่ตรงหน้าเธอ

“แคทเธอรีน โจนส์”

เสียงทุ้มเจือด้วยความไม่แยแสของฌอนดังขึ้นที่ด้านหลังเธอ

โจเอลหันไปทันทีและก้าวไปขวางหน้าแคทเธอรีนเอาไว้ “ฌอน ช่วยอยู่ให้ห่างจากลูกสาวของฉันด้วย”

ฌอนเดินเข้าไปหาเธอต่อราวกับว่าเขาไม่ได้ยินที่ผู้ชายคนนั้นพูด

เขาค่อนข้างแปลกใจกับความสุขุมและใจเย็นของเธอในห้องจัดเลี้ยงก่อนหน้านี้ ตอนที่เธอกำลังจัดการกับพวกที่ร่ำรวยและมีอำนาจที่สุดในประเทศ