บทที่ 606

โจเอลโทษตัวอง แม้ว่าจะทำงานในวงการธุรกิจมาหลายปี แต่เขาก็ยังลงเอยด้วยการตัดสินใจผิด เขารู้สึกว่าจำเป็นต้องชดใช้ให้แคทเธอรีนในอนาคต เขาต้องไม่ทิ้งให้เธอลำบาก

วันต่อมา

แคทเธอรีนพาโจเอลไปที่โรงพยาบาลที่เพิ่งเปิดใหม่แต่มีชื่อเสียงในแคนเบอร์ราเพื่อทำการตรวจสุขภาพ

คุณหมอขมวดคิ้วเมื่อดูผลการตรวจ “คุณยูล คุณมีสารพิษอยู่ในเลือด”

“อะไรนะครับ?” โจเอลรู้สึกตกใจ “ตะ… แต่ผลการตรวจร่างกายเมื่อสามเดือนก่อนผลออกมาว่าผมปกตินะครับ”

คุณหมอส่ายหน้า “เป็นพิษเรื้อรัง ซึ่งเริ่มเกิดขึ้นอย่างน้อยสองปีที่แล้ว คุณมีอาการไอ ปวดหัวและแน่นหน้าอกอยู่บ่อย ๆ ใช่ไหม?”

“ครับ” โจเอลรีบพยักหน้ารับ “ก่อนหน้านี้ผมเคยไปปรึกษาหมอ หลังจากที่ทำการตรวจร่างกายให้ผมแล้ว หมออ้างว่ามันเป็นผลข้างเคียงจากการประสบอุบัติเหตุและอายุของผม...”

“ผมไม่แน่ใจว่าทำไมหมอที่รักษาคุณก่อนหน้านี้ถึงได้พูดแบบนั้น เอาล่ะ ตอนนี้คุณรู้แล้วจากผลตรวจ ถ้าคุณไม่รู้ตัวเร็วกว่านี้ สุขภาพของคุณจะทรุดโทรมลงภายในหนึ่งปี คุณอาจจะล้มลงหมดสติ หรือไม่ก็มีอาการหัวใจล้มเหลวจนเสียชีวิตครับ”

คุณหมอมองโจเอลด้วยความเห็นใจขณะที่เขาพูด มีคนกล่าวไว้ว่าในสังคมชนชั้นสูงเต็มไปด้วยความเมินเฉยและวุ่นวาย ตอนนี้คุณหมอคนนั้นได้เห็นด้วยตัวเองแล้ว เขารู้แล้วว่าคำกล่าวนั้นถูกต้องจริง ๆ

โจเอลรู้สึกจมดิ่งสู่ความสิ้นหวัง

“คุณหมอคะ เป็นไปได้ไหมคะที่จะล้างสารพิษที่อยู่ในร่างกายของคุณพ่อฉัน?” แคทเธอรีนถามขึ้น

คุณหมอตอบกลับ “เป็นไปได้ครับ แต่เขาจะไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนนะครับ ผมแนะนำว่าให้เขาเข้ารับการรักษาโดยเร็วที่สุด”

“ขอบคุณค่ะ”

หลังจากที่เธอขอบคุณคุณหมอแล้ว แคทเธอรีนจึงประคองโจเอลและเดินออกไปกับเขาด้วยความงุนงง เมื่อมองท่าทางผิดหวังของโจเอล เธอจึงพูดอย่างช่วยไม่ได้ “เรื่องสารพิษ ต้องเป็นคนที่อยู่ใกล้ตัวคุณพ่อที่เอาใส่ลงในอาหารที่คุณพ่อทาน คนคนนั้นไม่อยู่ในบริษัทก็วิลล่า หนูมั่นใจว่าคุณหมอที่ให้คำปรึกษาคุณพ่อก่อนหน้านี้ ต้องได้รับการติดสินบนเหมือนกัน นั่นคือเหตุผลที่เขาอ้างว่าคุณพ่อไม่ได้เป็นอะไรค่ะ”