บทที่ 618

ปัง! ประตูถูกเตะให้เปิดออกทันที เลียมที่กำลังนั่งทำงานอยู่ตรงโต๊ะทำงานเงยหน้าขึ้นมอง ใช้เวลาเพียงไม่นานเขาก็สงบสติอารมณ์ได้เมื่อเห็นความอึมครึมที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของฌอน

“ประธานฮิลล์ มีเรื่อง...”

ฌอนต่อยหน้าเขาก่อนที่เขาจะทันได้พูดจบประโยค

เลียมไม่ทันได้ตั้งตัว มุมปากของเขาเริ่มมีเลือดไหลซึมออกมา

เลขาที่อยู่ข้างประตู รีบแอบโทรหารองประธาน

“ฌอน พี่อย่าคิดว่าผมจะกลัวพี่เพียงเพราะพี่มีอำนาจควบคุมฮิลล์ คอร์ปอเรชั่น ผมก็เป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเหมือนกัน” เลียมตัวสั่นเพราะความโกรธ

“แกคิดไหมว่าทำไมฉันถึงต่อยแก?” ฌอนกระชากคอเสื้อของผู้ชายอีกคนอย่างแรง “แกหลอกฉันด้วยการโกหกเรื่องการตายของแคทเธอรีนเมื่อสามปีก่อน เลียม หมู่นี้ฉันใจดีกับแกเกินไปหรือเปล่า? คราวนั้นฉันก็ให้อภัยแกที่แกหลอกฉัน แต่ตอนนี้แกก็ทำมันอีกแล้ว”

เลียมกระตุกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา “พี่ยังมีหน้ามาพูดแบบนั้นได้อีก เมื่อสามปีก่อนพี่คงฆ่าคนไปแล้วถ้าผมไม่เข้าไปยุ่ง”

“ฉันกำลังรักษาเธอ แต่แกกลับช่วยเธอให้แกล้งตาย ทำไม? คราวนี้แกวางแผนจะทำอะไรอีก? เลียม แกชอบเธอหรือไง?”

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อเขาคิดว่าน้องชายต่างพ่อมีความรู้สึกดีกับแคทเธอรีนก็ทำให้เขารู้สึกโมโหขึ้นมา เขารู้สึกอยากฆ่าผู้ชายคนนี้ในวินาทีนั้น

“จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่าช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาแกมักจะบินไปต่างประเทศอยู่บ่อย ๆ แกแอบไปเจอเธอใช่ไหม?”

“รักษาเธออย่างนั้นเหรอ?” เลียมจ้องมองเขา “พี่ไม่ละอายแก่ใจบ้างเลยเหรอ? พี่รู้ไหมว่าสภาพเธอเป็นยังไงตอนที่ผมช่วยเธอออกจากโรงพยาบาล? เธอไม่มีสติจนผมจำเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ ผมเลยพาเธอไปเธอไปตรวจกับแพทย์ท่านอื่น และผลตรวจออกมาว่าสภาพจิตใจของเธอไม่ปกติเพราะเธอทานยาทางจิตเวชเกินขนาด ในที่สุดอาการของเธอก็ดีขึ้นหลังจากที่ใช้เวลารักษาไปครึ่งปี หมอบอกว่าเธอไม่ได้ป่วย พี่ก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าคนปกติสามารถเป็นบ้าได้หลังจากกินยาทางจิตเวชเกินขนาด? เธอคงจะเป็นบ้าไปจริง ๆ ถ้าปล่อยทิ้งไว้นานจนเกินไป”

เรื่องนี้ทำให้ฌอนแปลกใจ “เป็นไปไม่ได้ แกโกหกฉันอีกแล้ว แกไม่เคยพูดความจริง”

เขาไม่เชื่อว่าซาร่าจะโกหกเขา

ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง... เขาตัวสั่นเมื่อคิดถึงใบหน้าที่ใจดีและไร้เดียงสาของซาร่า