บทที่ 621

“ฉันไม่รู้ว่าคุณทำแบบนี้เพื่อฉัน ขอโทษนะคะ”

ซาร่ารู้สึกซาบซึ้งทว่าก็ผิดหวัง

ในความเป็นจริงแล้ว เธอรู้สึกโกรธ

เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าการตัดสินใจของเธอเมื่อสามปีก่อน ที่บีบบังคับให้แคทเธอรีนบอกต่อหน้าสาธารณชนว่าเธอหย่ากับฌอนแล้ว สุดท้ายจะย้อนกลับมาแว้งกัดเธอเอง

“แล้ว… เธอจะใช้เรื่องนี้มาขู่คุณอีกหรือเปล่าคะ? งั้นเธอจะหย่ากับคุณจริง ๆ หรือเปล่า?” จู่ ๆ น้ำตาก็ไหลลงมาอาบแก้มเธอ “เรารู้จักกันมามากกว่า 20 ปี และเราก็อยู่ด้วยกันมามากกว่าสิบปี เมื่อไรฉันจะได้… แต่งงานกับคุณสักทีล่ะคะ?”

“ผมจะพยายามหย่ากับเธอให้ได้” ฌอนส่งกระดาษทิชชู่ให้เธอด้วยความรู้สึกผิด “ผมวางแผนเอาไว้แล้ว คุณไม่ต้องคิดมาก”

“ตกลงค่ะ อ๋อ ใช่ วันนี้เป็นที่โรงพยาบาล… เป็นยังไงบ้างคะ?” เธอถามขึ้นมาเบา ๆ

ยาเอลรู้ว่าต้องปลีกตัวออกมา

ใบหน้าหล่อเหลาของเขาหม่นลงในไม่กี่วินาทีเมื่อเขาก้มหน้าลง “ผมทานยาอยู่”

“ดีแล้วค่ะ” ความรู้สึกดีใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซาร่า

เขาทานอาหารต่ออีกไม่กี่คำก่อนจะขึ้นไปข้างบน

เธอกัดฟันแน่นเมื่อมองสเต็กชิ้นใหญ่ที่เหลืออยู่

...

วันต่อมา

ที่ฮัดสัน คอร์ปอเรชั่น

แคทเธอรีนเดินผ่านทางเข้าหลักเข้ามาในชุดสูทเรียบร้อย เธอเคาะโต๊ะตรงแผนกต้อนรับเมื่อเดินผ่าน พนักงานต้อนรับคนเมื่อวานตัวสั่นเมื่อเธอเงยหน้าขึ้น “ท่านประธานโจนส์”

“เธอจำหน้าฉันได้หรือยัง? ฉันหวังว่าคราวหน้าฉันไม่ต้องนัดหมายก่อนจะมานะ”

เธอยิ้มก่อนจะเดินไปที่ลิฟต์