บทที่ 68

“เยี่ยมไปเลย ในเมื่อเธอรู้ตัวแล้ว ฉันจะไม่อ้อมค้อมเลยแล้วกัน” แองเจล่าเชิดหน้าขึ้นด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง “เธออยู่ห่าง ๆ ฌอนเอาไว้จะดีกว่า เขาไม่ใช่คนที่เธอจะมายั่วยวนได้”

“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันไม่ยอมอยู่ห่างจากเขาล่ะ?” แคทเธอรีนถามออกไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ทั้ง ๆ ที่เธอก็ชอบเขา แต่เขากลับทำกับเธอเหมือนน้องสาวของเขาเท่านั้น”

แองเจล่ายังคงไม่รู้สึกรู้สาอะไร “แล้วอย่างไร? สำหรับคนที่มาจากตระกูลเก่าแก่อย่างฌอน พวกเขาเคร่งครัดในเรื่องการแต่งงานกับคนที่เหมาะสมกับสถานะทางสังคมของพวกเขา ฉันจะบอกความจริงเธอให้นะ เธอยังไม่รู้จักเขาดีพอ สมาชิกในตระกูลของเขาไม่มีทางยอมรับเธอ เพราะเธอไม่เหมาะสมกับเขาตอนนี้เขาก็เห็นเธอเป็นแค่ของเล่น ครอบครัวของเขาจะสูบเลือดสูบเนื้อเธอ”

เธอแสดงความดูถูกด้วยคำพูดที่เหน็บแหนม และในเวลาต่อมาก็แสดงท่าทางสะใจออกมา

ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ทำให้แคทเธอรีนรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของเธอ ทว่าเธอไม่คิดว่าเรื่องแบบนั้นจะเป็นเรื่องจริง อย่างไรเสียทะเบียนสมรสเป็นเครื่องยืนยันที่ดีที่สุดในตอนนี้

หลังจากที่แคทเธอรีนออกจากอาคารหลัก ในไม่ช้าเธอก็ได้พบกับเฟรยา

“ดูเครื่องดื่มที่ฉันเตรียมเอาไว้สิ ฉันจะหาคนไปชวนเขาให้ดื่มจนเมา ถ้าเขายังไม่เมาอีก ฉันจะใช้วิธีที่รุนแรงกว่าเดิมด้วยการให้เขากินสิ่งนี้ จำเอาไว้นะ ยานี้จะออกฤทธิ์สองชั่วโมงหลังจากที่เขากินเข้าไป”

เฟรยายัดบางสิ่งบางอย่างใส่มือของเธอ

แคทเธอรีนรู้สึกกลัวมาก “จะมีผลข้างเคียงหรือเปล่า?”

“ทำไมเธอยังกังวลเรื่องวิธีที่ฉันใช้ด้วย? มันจะไม่ส่งผลต่อสุขภาพของเขาแน่นอน” มันจะทำให้บางอย่างในร่างกายของเขาแข็งขึ้น

อย่างไรก็ตาม เฟรยาเก็บคำพูดสุดท้ายไว้ในใจโดยไม่พูดมันออกมา

“ถ้าเขารู้เรื่องนี้ล่ะ เขาจะต้องโกรธแน่ ๆ” แคทเธอรีนรู้สึกกลัว

“ทำไมเขาจะต้องโกรธด้วย? ถ้าฉันเป็นผู้ชายที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบสาวสวยนอนอยู่ข้าง ๆ ฉันในตอนเช้าตรู่นะ ฉันคงรู้สึกดีแน่ ๆ ฌอนก็เป็นผู้ชายปกติธรรมดาทั่ว ๆ ไปเหมือนกันนะ”

แคทเธอรีนรู้สึกกำลังโดนเกลี้ยกล่อมด้วยคำพูดของเธอ

หลังจากนั้นไม่นาน ฌอนก็กลับออกมา

เมื่อฌอนมาถึงที่ทางเข้า ก็มีชายแปลกหน้ามาตามตอแยเขา “คุณฮิลล์ครับ ชื่อเสียงของคุณเป็นที่เลื่องลือ จริง ๆ แล้วผมอยากจะรู้จักคุณมานานแล้ว ขอผมดื่มอวยพรให้คุณนะครับ”

“คุณดื่มเองเถอะ ผมไม่ชอบ” เพราะเคยเจอคนประเภทเขาบ่อย ๆ ตั้งแต่ยังเด็ก ฌอนจึงเลี่ยงออกมาจากเขา

“อ้าว นี่คุณกำลังไม่ให้เกียรติผมนะ!”

“หลีกไป!” ฌอนจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา