บทที่ 687

“คุณโจนส์ คุณไม่ได้คัดลอกผลงานใช่ไหม?” ชาร์ลีจงใจเยาะเย้ย

ทันทีที่มีคำพูดแบบนั้นขึ้นมา ทุกสายตาก็จับจ้องมาที่แคทเธอรีน

ซินดี้แสร้งทำเป็นยอมและแสดงท่าทางใจกว้าง “ความจริงแล้ว ไม่ใช่ความจริงค่ะ ถ้าคุณตั้งใจฟังดี ๆ เพลงที่แคทเธอรีนแต่งจะมีจังหวะดนตรีที่เบากว่าเพลง ‘สวรรค์แห่งความฝัน’ สไตล์ก็ไม่เหมือนกันด้วยค่ะ”

แคทเธอรีนปรายตามองไปที่ซินดี้ ทุกคนเข้าใจความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดของซินดี้ มันเป็นการยอมรับทางอ้อมว่าแคทเธอรีนลอกเลียนแบบผลงานของซินดี้ ทว่ามีเพียงสไตล์เพลงเท่านั้นที่ออกมาแตกต่างกัน ด้วยคำพูดของเธอ เธอแสดงให้เห็นถึงความใจกว้างของเธอ

เป็นไปดังคาด ในเวลาต่อมาโจแอนจึงพูดขึ้น “คุณเทิร์นเนอร์ คุณใจกว้างได้นะคะ แต่คุณไม่ควรสนับสนุนการลอกเลียนผลงาน ถ้าคุณเปลี่ยนและปรับแต่งเพลงของชาวต่างชาติแล้วพูดว่าคุณแต่งขึ้นมาเอง นั่นจะไม่ยุติธรรมกับผู้แต่งเพลงต้นฉบับไม่ใช่เหรอคะ?”

เมลานี่แสดงท่าทีลำบากใจออกมา “แคทเธอรีน ถึงเราทุกคนจะเป็นสมาชิกของตระกูลยูล แต่เธอจะทำเกินกว่าเหตุไม่ได้นะ”

ก่อนที่ซาร่าจะทันได้พูด ทุกคนก็เพ่งเล็งไปที่แคทเธอรีนเสียแล้ว ภายในใจของเธอมีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ ขณะที่เธอกระซิบข้างหูของฌอน “ฌอนคะ เธอลอกเลียนผลงานจริง ๆ เหรอคะ?”

ใบหน้าที่หล่อเหลาของฌอนเย็นชากว่าที่เคย ไม่มีใครเดาได้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

ร็อดนีย์อดไม่ได้จึงพูดขึ้น “มันไม่ได้ลอกเลียนแบบทั้งหมดหรอก แต่มีความคล้ายกันอย่างน้อยก็ 60 เปอร์เซ็นต์แล้ว อย่างที่ฉันพูดไป เธอไม่ได้แต่งเอง สุดท้ายแล้วเธอก็ยังคัดลอกมาจากซินดี้ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าใครกล้าให้เธอขึ้นไปบนเวที และพยายามทำให้ซินดี้อับอาย เธอคิดว่าคนที่อยู่ที่นี่เป็นคนโง่หรือไง?”

ซาร่ารู้สึกสะใจเมื่อได้ฟัง แม้ว่าสีหน้าที่เธอแสดงออกมาจะมีแต่ความกังวล ทว่าหัวใจของเธอนั้นกลับลิงโลด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำกล่าวหาทั้งหมด แคทเธอรีนจึงยิ้มออกมาและเล่นเพลงอื่นที่ยังไม่เคยมีใครได้ยินด้วยท่าทางสบาย ๆ

เพลงนี้กลับไพเราะยิ่งกว่า

ทว่า น้ำเสียงอันไพเราะของเธอได้ขับร้องมันในสไตล์คลาสสิก