บทที่ 703

ใบหน้าที่สวยงามของซาร่ามีความเกลียดชังปรากฏขึ้นจนรู้สึกได้ “หุบปากของพี่ไปเลยนะ นี่เป็นช่วงเวลาที่สำคัญมากนะ เพราะฉันกำลังจะแต่งงานกับฌอนในไม่ช้านี้ อย่าสร้างปัญหาให้ฉันได้ไหม?”

โทมัสตกใจที่จู่ ๆ ก็โดนต่อว่า “แต่เธอไม่เห็นเหรอว่ายัยเฟรยาพูดอะไรกับนักข่าว...”

“ฌอนให้คนไปจัดการระงับรื่องนี้แล้ว ถ้าพี่ยังมีความแค้นอยู่อีก ค่อยไปจัดการหลังจากที่ฉันแต่งงานแล้ว”

ซาร่าพูดเน้นทีละคำ “พี่ได้ยินที่ฉันพูดไหม? ถ้ามีอะไรผิดพลาดขึ้นมา ฉันจะไม่ช่วยพี่แล้วนะ”

“... ก็ได้”

โทมัสวางสายไปอย่างไม่พอใจ ทว่าในหัวใจของเขา ไม่ได้คิดว่าจะมีอะไรผิดพลาดเลย

เขาหันกลับมาแล้วโทรศัพท์ “ไปหามาว่ายัยแพศยาเฟรยา ลินช์ อยู่ที่ไหน”

...

ในร้านอาหารตะวันตกที่หรูหรา

พนักงานเสิร์ฟเดินนำเฟรยาและหยุดอยู่ที่ทางเข้าของห้องส่วนตัว “นี่เป็นห้องที่ท่านประธานแฮทช์จองเอาไว้”

“ขอบคุณนะคะ” เฟรยาผลักประตูเข้าไป

ร็อดนีย์นั่งอยู่หน้าฉากกั้นลวดลายโบราณ เขาสวมเสื้อเชิ้ตผ้าซาตินสีน้ำตาลโดยปลดกระดุมสองเม็ดบนออก แขนเสื้อของเขาถูกพับขึ้น ดวงตาคมที่อยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของเขา ทำให้เขามีออร่าที่ชั่วร้าย ทว่าโรแมนติก

“นั่งลง”

เขาชี้ที่เก้าอี้ข้าง ๆ เขา

เฟรยาไม่ได้สนใจเขาและหันหลังออกมา ทว่าเมื่อเธอพยายามเปิดประตู เธอถึงรู้ว่ามันล็อกอยู่

“ไม่ต้องออกไป ทานอาหารซะ อาหารจะไม่อร่อยถ้ามันเย็นชืดจนหมด”

ร็อดนีย์ลุกขึ้นแล้วลากเฟรยามาที่เก้าอี้ “คุณลินช์คงรู้สึกดีมากตอนที่ได้พูดในสัมมนาวันนี้ ฉันยอมรับว่าเธอทำให้ฉันแปลกใจมาก ฉันเคยทำผิดกับเธอมาก่อน ฉันจะดื่มแก้วนี้ให้เธอเพื่อเป็นการขอโทษตกลงไหม? พอใจหรือยัง?”