บทที่ 712

เมื่อต้องเผชิญกับผู้ชายสี่คนในยามค่ำคืน ผู้หญิงสาว ๆ มักจะรับมือกับพวกมันไม่ได้ เธออาจจะได้รับ...

ฌอนกำพวงมาลัยแน่นโดยที่ไม่รู้ตัว “มีโรงเรียนอยู่แถวสถาบันเฮคเกตต์ซึ่งมีนักเรียนอยู่จำนวนมาก การรักษาความปลอดภัยโดยรอบบริเวณจึงแน่นหนา พวกมันกล้าดียังไงถึงกล้าบุกเข้าไปขโมยของตอน 22:00 น.?”

“ใช่ครับ นี่เป็นคดีร้ายแรงที่เกิดขึ้นที่นั่นครั้งแรก ตำรวจได้จับกุมอาชญกรทั้งสี่คนได้แล้ว พวกอาชญากรพวกนั้นอ้างว่าพวกเขาได้ยินมาว่าคุณโจนส์เป็นผู้สืบทอดของยูล คอร์ปอเรชั่นจึงคิดว่าเธอรวย พวกเขาจึงบุกเข้าไปรื้อค้นของมีค่า”

“แต่จะว่าไปแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินว่าขโมยทำลายข้าวของทุกอย่างในบ้าน พวกเขาทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้าจนแทบจะจำบ้านไม่ได้ ตอนนี้มันไม่เหมาะให้คนอยู่ด้วยซ้ำ ดูเหมือนว่าพวกเขา… กำลังแก้แค้น”

ฌอนนวดขมับ หลังจากนั้น เขาก็พูดขึ้นอย่างเคร่งเครียด “ไปสืบมาว่าโทมัสมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือเปล่า”

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ฌอนก็ได้รับข่าวจากเฮดลีย์ตอนที่เขาอยู่ที่ออฟฟิศ

“ผู้ช่วยของโทมัสโอนเงินให้คนในครอบครัวของผู้กระทำผิดทั้งสี่คน แต่ละคนได้รับเงิน 500,000 ดอลล่าร์”

ทันทีที่เขาพูดจบประโยคนั้น ฌอนซึ่งอยู่บนเก้าอี้หนัง ก็หมุนเก้าอี้กลับมาแล้วปาลูกดอกที่เขาถืออยู่เข้าตรงกลางเป้าที่อยู่บนผนัง

“เฮดลีย์ นายคิดว่า… ฉันใจดีกับโทมัสเกินไปหน่อยไหม?” ใบหน้าหล่อเหลาของฌอนแปรกลับเป็นเคร่งครึม ริมฝีปากของเขาเหยียดขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็น

เฮดลีย์พูดไม่ออก ฌอนไม่เพียงแต่ใจดีกับโทมัสเท่านั้น แต่เขายังก้าวข้ามเส้นแบ่งของศีลธรรมอีกด้วย

ถึงอย่างไรก็ตาม เฮดลีย์ก็เตือนฌอนขึ้นอย่างระมัดระวัง “เป็นเพราะคุณทนเห็นคุณนีสันเสียใจไม่ได้ใช่ไหมครับ?”

“...”

แววตาเย็นชาผุดขึ้นในดวงตาของฌอน

เขาก้มหน้าลงแล้วนวดหว่างคิ้วอย่างเหนื่อยใจ

ความจริงแล้ว ที่เขาทำทุกอย่างลงไปก็เพราะเห็นแก่ซาร่า

เมื่อสามปีที่แล้ว เขาก็ไม่ได้อยากช่วยโทมัส แต่ที่เขาทำสิ่งที่ขัดกับความรู้ผิดชอบชั่วดีของเขาก็เพราะซาร่า