บทที่ 715

ซูซี่เติบโตขึ้นมาในต่างประเทศตั้งแต่ยังเด็กและมีสมาชิกในครอบครัวเพียงแค่สองคน คือ แคทเธอรีนและลูคัส คนอื่นมีคุณปู่คุณย่า ทว่าเธอกลับไม่มี

จู่ ๆ ก็มีความคิดผุดขึ้นมาในหัวของเธอ

เด็กหญิงพยักหน้าก่อนจะโอบรอบคอของเลียมเอาไว้ แล้วเรียก “คุณพ่อขา”

เลียมสะดุ้ง

“ดูซิ เธอเรียกแกว่าพ่อ แล้วแกยังจะปฏิเสธอยู่อีกเหรอ? เด็กไม่โกหกหรอกนะ” คุณผู้หญิงฮิลล์ จิ้มหว่างคิ้วเขาอย่างแรง

เลียมรู้สึกจนปัญญา เขาไปมีลูกสาวที่กำลังจะอายุสามขวบตั้งแต่เมื่อไรกัน?

“สวัสดีค่ะคุณทวด” ซูซี่ทักทายคุณผู้หญิงฮิลล์อย่างอ่อนหวาน

“ว้าว น่ารักอะไรอย่างนี้ หนูเชื่อฟัง เรียบร้อย แถมยังฉลาด หนูดูออกว่าฉันเป็นคุณทวดของหนูทันที หนูรู้ได้ยังไงจ๊ะ?” หัวใจของคุณผู้หญิงฮิลล์ละลาย

คุณผู้หญิงฮิลล์มีลูกหลานมากมาย ทว่าพวกเขาไม่ค่อยทำให้ท่านกระชุ่มกระชวยนักหลังจากที่พวกเขาโตขึ้นแล้ว โดยเฉพาะหลานชายของท่าน

วิลลี่เป็นเพลย์บอย ส่วนฌอนก็ทำให้ลูกของตัวเองตาย ในทางกลับกัน เลียมก็ยังปฏิเสธที่จะแต่งงาน

ในที่สุดคุณผู้หญิงฮิลล์ก็ได้พบกับแก้วตาดวงใจสักที ท่านจึงหลงรักเธอมาก

“เมื่อกี้คุณพ่อเรียกคุณว่าคุณยายค่ะ คุณก็ต้องเป็นคุณทวดของหนูสิคะ” ซูซี่ตอบด้วยท่าทางไร้เดียงสา “คุณพ่อพูดถึงคุณทวดตลอดเลยค่ะ เขาพูดว่าคุณทวด… เป็นคนดีมาก”

“หนูต้องเป็นเหลนที่รักของทวดอย่างแน่นอน” คุณผู้หญิงฮิลล์หลงรักเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอจ้องเขม็งไปที่เลียม “แกนี่แย่จริง ๆ กล้าดียังไงถึงซ่อนเด็กน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้จากฉัน?!”

“...”

เลียมพูดไม่ออก เขาไปพูดถึงคุณทวดต่อหน้าซูซี่เมื่อไรกัน?

เด็กเจ้าเล่ห์นี่มีฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก