บทที่ 718

ซูซี่ที่ยังคงตื่นเต้นอยู่ จึงตอบออกไป “หนูชื่อ ซูซาน โจนส์ค่ะ”

“นามสกุลของหนูคือโจนส์เหรอ?” ทุกคนต่างตกใจ ในขณะที่พวกเขาจ้องมองแปลก ๆ

วาเลรี่ยังคงจ้องมองตาไม่กะพริบ “เป็นไปได้ไหมว่านามสกุลของแม่เธอคือโจนส์...”

เลียมเกร็งจะแทบจะเป็นตะคริว เขาพูดขึ้นอย่างลุกลี้ลุกลน “ออกจะบังเอิญไปสักหน่อยน่ะครับ แต่ก็มีตั้งหลายคนที่นามสกุลโจนส์ใช่ไหมครับ?”

“พอแล้ว ไม่สำคัญหรอกว่าซูซี่จะนามสกุลอะไร ยังไงเธอก็ต้องเปลี่ยนมาใช้ฮิลล์อยู่ดี” คุณท่านฮิลล์พูดอย่างเคร่งขรึม

“หนูไม่อยากใช้นามสกุลฮิลล์” เมื่อซูซี่ได้ยินที่คุณท่านพูด เธอก็ตกใจจนเบะปากและร้องไห้ “หนูไม่อยากเปลี่ยนนามสกุล”

“เอาล่ะ เราจะไม่เปลี่ยนถ้าหนูไม่อยากเปลี่ยน ไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนอะไร” คุณผู้หญิงฮิลล์มองคุณท่านฮิลล์ “เหลนเพิ่งเสียแม่ไปนะคะ คุณยังจะบังคับให้เหลนเปลี่ยนนามสกุลอีกเหรอคะ? ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปสิคะ ทำไมคุณถึงรีบร้อนจังเลย?”

คุณท่านฮิลล์สลดจากการถูกดุ

เมื่อพวกเขามาถึงห้องของเด็ก ซูซี่ก็รู้สึกชอบมาก “คุณย่าขา หนูชอบที่นี่มาก ๆ เลย มีแต่ตุ๊กตาที่หนูชอบเต็มไปหมด แล้วก็มีสีชมพู มีสไลเดอร์ด้วย คงจะดีถ้าลูคัสอยู่ที่นี่ด้วย”

“ลูคัสเหรอ?” ทุกคนตกใจอีกครั้ง

หัวใจของเลียมกระตุกอีกครั้ง จากนั้นเขาจึงได้ยินซูซี่พูดขึ้น “เขาเป็นเพื่อนของหนูเหมือนกันค่ะ”

“อ๋อ” ทุกคนเข้าใจทันที

แทบจะตลอดทั้งวัน เลียมรู้สึกว่าราวกับว่าหัวใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขามองไปที่ลูซี่ราวกับเขากำลังมองเจ้านายตัวน้อย

ลีอาจ้องมองเขา “ในเมื่อตอนนี้ลูกมีลูกแล้ว ก็กลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ซะนะ ลูกควรจะอยู่กับซูซี่ให้มากแล้วเลิกคิดแต่เรื่องสนุกนอกบ้าน”

“แกต้องกลับบ้านก่อน 19:00 น. ทุกคืนนับจากวันนี้เป็นต้นไป” คุณผู้หญิงฮิลล์สั่ง

ซูซี่กอดต้นขาของเขา “คุณพ่อขา หนูรักคุณพ่อ”