บทที่ 725

หัวใจของซาร่าที่เพิ่งจะรู้สึกโล่งอกไปกลับต้องมาตกใจเพราะเรื่องอื่นขึ้นมาอีก เธอดูเหมือนพนักงานมากขนาดนั้นเลยเหรอ?

“ไม่ใช่ค่ะ เธอเป็นคู่หมั้นของคุณลุง” ฌอนอธิบาย

“สวัสดีค่ะคุณป้า” ซูซี่ทักทายซาร่าเจื้อยแจ้ว

“สวัสดี” ซาร่ายิ้มเจื่อน ๆ “ฌอนนิค ฉันไม่เคยรู้ว่าคุณชอบเด็ก ดูเหมือนว่าเราควรจะรีบมีของเราสักคนนึงแล้วนะคะ”

“ใช่” ฌอนตอบเรียบ ๆ “อาจเป็นเพราะเด็กคนนี้เหมือนผมมากเหลือเกิน”

“ไม่เป็นไรนะคะ ในอนาคตลูกของเราจะดูเหมือนคุณมากกว่านี้อีกค่ะ” ซาร่ายิ้มพลางยกมือขึ้นปิดปาก

ดวงตาของซูซี่เศร้าหมอง เธอทำหน้าผิดหวังแล้วคว้าแขนเสื้อของฌอนไว้แน่น “คุณลุงฌอนขา ในอนาคตตอนที่คุณลุงมีลูกของคุณลุงเอง คุณลุงจะไม่รักซูซี่แล้วเหรอคะ?”

ดวงตาสีเข้มของเธอเต็มไปด้วยความกลัวและผิดหวัง ใบหน้าของเธอซีดเซียว อีกทั้งหน้าผากของเธอก็ยังพันผ้าพันแผลเอาไว้อีกด้วย

ฌอนรู้สึกบีบหัวใจ เขาพูดปลอบเธอด้วยเสียงทุ้มเบา “ไม่หรอก ถึงในอนาคตลุงจะมีลูก ลุงก็ยังรักหนูนะซูซี่”

“ขอบคุณนะคะ คุณลุงฌอน” ซูซี่หอมแก้มเขา

สีหน้าของซาร่าชะงักนิ่งไป ถึงซูซี่จะอายุเพียงสองขวบเท่านั้น ทว่าเธอก็รู้สึกเกลียดเด็กคนนี้โดยไม่รู้ตัว

นอกจากนี้ฌอนยังอ่อนโยนกับซูซี่มาก เขาไม่ได้ปฏิบัติกับเธอเหมือนเช่นปกติ

“ฌอนนิคคะ วันนี้เรา...”

“คุณลุงคะ นี่อาหารของคุณลุงเหรอคะ?” จู่ ๆ ซูซี่ก็ถามขึ้น

“ค่ะ” ฌอนเห็นความต้องการในแววตาของเด็กน้อย เขาจึงเลิกคิ้วขึ้น “หนูหิวเหรอคะ? อยากทานไหม?”

“ทานค่ะ” ซูซี่หยิบช้อนขึ้นมาแล้วเริ่มตักอาหาร เธอขมวดคิ้วหลังจากที่ทานไปได้ไม่กี่คำ “ว้าว รสชาติแย่มากเลยค่ะ ไม่อร่อยเท่าฝีมือคุณแม่ของหนูเลย”

ใบหน้าของซาร่าเกือบจะบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ ซูซี่ทานอาหารที่เธอทำ แล้วยังพูดว่ารสชาติแย่มากอีก

ฌอนไม่ทันได้สังเกตเห็นเพราะเขาเองก็รู้สึกเหมือนกับซูซี่ เขาคิดว่าอาหารรสชาติแย่เหมือนกัน “คุณแม่ของหนูทำอาหารอร่อยเหรอคะ?”

“ใช่ค่ะ ซี่โครงหมู หมูย่าง กุ้งผัดเนยกระเทียม แล้วก็มันบดที่คุณแม่ของหนูทำอร่อยมาก ๆ เลยค่ะ”

ด้วยเหตุผลบางอย่าง จู่ ๆ ฌอนก็คิดถึงกุ้งผัดเนยกระเทียมที่แคทเธอรีนเคยทำให้เขา แม้ว่าเขาจะเคยทานเพียงครั้งเดียว ทว่าเขาก็ยังจำรสชาติของอาหารจานนั้นได้