บทที่ 733

“เราญาติดีกันตั้งแต่เมื่อไร?” ฌอนยิ่งเชื่อในสิ่งที่ซูซี่พูดมากขึ้นไปอีก “เลียม นายเองก็มีลูกแล้วนะ อายุเท่าไรแล้ว? นายเลิกเสเพลไปวัน ๆ สักที แล้วทำหน้าที่พ่อของลูก ซูซี่ต้องการนายนะ”

“แต่ผมต้องการอิสระ นี่ บอกตรง ๆ นะครับพี่ ตอนแรกผมมีความสุขมากที่ผมมีลูกสาว แต่พอหลาย ๆ วันเข้า มันก็เริ่มเป็นปัญหา ผมไม่มีอิสระเลย แล้วซูซี่ก็ไม่อยากนอนกับคุณแม่ ผมก็ทำได้แค่ฝากลูกไว้กับพี่ไง”

จากนั้นเลียมก็วางสายไป

ฌอนก้มลงมองแล้วก็เห็นน้ำตาคลอหน่วยอยู่ที่ดวงตาของซูซี่ “คุณพ่อไม่รักหนูแล้ว”

“ไม่ใช่หรอกลูก คุณพ่อเขายุ่ง คืนนี้หนูมานอนกับลุง ตกลงไหมคะ?” มันทำให้ฌอนเจ็บปวดเมื่อเห็นเธอร้องไห้

“ขอโทษที่รบกวนคุณลุงนะคะ” ความฉลาดของซูซี่ทำให้ฌอนก่นด่าเลียมมากกว่าหมื่นครั้ง

เลียมรู้สึกว่าเด็กผู้หญิงน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้เป็นปัญหาได้อย่างไร? เขารู้บ้างไหมว่าฌอนอิจฉาเขาแค่ไหน? ให้ตายสิ

...

ที่วิลล่าริมทะเล

เมื่อซาร่าได้ยินเสียงเครื่องยนต์ เธอก็รีบแต่งหน้าและวิ่งออกมาด้วยความดีใจ ทว่า เธอก็อารมณ์เสียขึ้นมาเมื่อเธอได้เห็นเด็กหญิงตัวเล็กที่ขี่คอฌอนอยู่ “ฌอน เธอ...”

“คืนนี้หลานจะมาค้างที่นี่” ฌอนอธิบายอย่างรวบรัด “บอกป้าซาร่าให้ทำอาหารหลาย ๆ อย่างให้เธอ”

“ได้ค่ะ” ซาร่ารู้สึกขุ่นเคือง หมู่นี้ ฌอนมักจะเมินเธอ ดังนั้นเธอจึงอยากจะเอาใจเขาและได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาในคืนนี้

ทว่า ซูซี่ก็พูดขึ้นด้วยเสียงเจื้อยแจ้ว “สวัสดีค่ะคุณป้า คุณป้าสวยจังเลยค่ะ”

“ขอบใจ หนูก็น่ารักมากเหมือนกัน...”

ซาร่าฝืนชม

ระหว่างที่รับประทานอาหารเย็น โทรศัพท์ของฌอนก็ดังขึ้น เขามองดูซูซี่ที่ทำตัวเรียบร้อยพลางพูดกับซาร่าว่า “ดูแลหลานสักพักนะ”

จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์แล้วเดินออกไปรับสาย