บทที่ 745

ซาร่ารู้สึกตกใจ ทว่าเธอยังพยายามคงรอยยิ้มเอาไว้บนใบหน้าของเธอ “ฉันชอบค่ะ เด็ก ๆ ออกจะไร้เดียงสาและน่ารักเหมือนกับนางฟ้าตัวน้อย ฉันชอบพวกเด็ก ๆ มากค่ะ”

ฌอนเม้มริมฝีปาก

ซาร่าจับมือเขาเอาไว้พลางหลุบตาลง “ฌอนคะ ฉันรู้ว่าที่ฉันทำผิดเมื่อคืนทำให้คุณอารมณ์เสียมาก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ดูแลเด็ก ฉันจึงทำอะไรไม่ถูก ฉันสัญญาว่าต่อไปฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว คราวหน้าคุณพาซูซี่มาเล่นที่บ้านได้บ่อย ๆ ฉันจะได้ฝึกวิธีดูแลเด็กให้มากขึ้นค่ะ”

ถ้าซูซี่กล้าฟ้องฌอนเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน เธอมีเป็นพันวิธีในการสั่งสอนซูซี่โดยที่เธอไม่รู้เลย

แม้แต่ทำให้ซูซี่ตาย ซาร่าก็ทำได้โดยที่เธอไม่ต้องลงมือเลย

“ฝึกอย่างนั้นเหรอ?” ฌอนขมวดคิ้ว “เธอเป็นแค่เด็กเล็ก ๆ ประมาทแค่นิดเดียวก็จะทำให้เธอได้รับบาดเจ็บได้ แม้กระทั่งกางปลาหรือแกนผลไม้ก็อาจจะฆ่าเธอได้”

ซาร่ารีบอธิบายด้วยสีหน้าซีดเผือด “ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นนะคะ ฉันจะระวังให้มาก ๆ ฉันจะไม่ปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น...”

“ซาร่า ผมคิดว่าคุณไม่เหมาะที่จะมีลูกในตอนนี้” ฌอนพูดแทรกเธอขึ้นมาทันที

“ทำไมล่ะคะ? แค่เมื่อวานฉันดูแลซูซี่ไม่ดีอย่างนั้นเหรอคะ?” ซาร่าร้อนใจมากจนเธอแทบจะร้องไห้ออกมา “ฌอน คุณไม่คิดว่าพักนี้คุณออกจะลำเอียงเกินไปหน่อยเหรอคะ? เธอเป็นลูกของเลียมไม่ใช่ของคุณสักหน่อย ใช่ ฉันยอมรับว่าฉันทำได้ไม่ดี แต่คุณจะมาตัดสินความเป็นแม่ของฉันไม่ได้ ฉันมั่นใจว่าฉันจะดูแลลูกของฉันเป็นอย่างดีแน่นอน”

“ซาร่า แล้วทำไมคุณถึงต้องขู่เด็กเรื่องทำลายความสัมพันธ์ของคุณกับผมด้วย?” ฌอนรู้สึกไม่ค่อยสบาย ดังนั้นเมื่อเธอเริ่มร้องไห้ เขาก็สติแตก “เพียงเพราะเธอไม่ใช่ลูกของผม คุณบอกเธอว่าลุงกับพ่อของเธอไม่ถูกกัน แถมเธอยังเป็นแค่หลาน คุณบอกว่าถ้าเธอทำลายความสัมพันธ์ของเรา คุณจะทำให้ผมไม่ชอบเธอตอนที่ผมมีลูกในอนาคต”

ซาร่าอึ้งไป

เธอคิดว่าการที่ซูซี่เงียบไปด้วยความเสียขวัญเมื่อวานนี้หลังจากที่เธอขู่ซูซี่ นั่นหมายถึงเธอข่มขู่ได้สำเร็จ

ถึงอย่างไรซูซี่ก็ยังเด็ก ทักษะการพูดจาของเด็กในวัยนี้ส่วนใหญ่ยังพัฒนาไม่เต็มที่นัก

ทว่า ยัยเด็กเหลือขอตัวแสบนั่นกลับตรงกันข้ามและฟ้องฌอนหมดทุกอย่าง