บทที่ 750

สองวันต่อมา

เฟรยากลับมาจากเมลเบิร์นแล้วถึงแคนเบอร์ราในตอนกลางคืน

แคทเธอรีนไปรับเธอด้วยตัวเอง

“ให้ตายเถอะ ฉันไม่อยู่แค่ไม่กี่วันเอง ซูซี่กลายเป็นลูกของเลียมไปซะแล้ว” เฟรยาพูดอย่างหนักใจ “ถ้าอย่างนั้นพวกเด็ก ๆ ก็กลับไปที่อเมริกากับฉันไม่ได้แล้วน่ะสิ ฉันคงจะเบื่อและเหงาอยู่คนเดียวที่นั่นแน่เลย ฉันย้ายออฟฟิศมาที่แคนเบอร์ราดีไหม? คุณพ่อคุณแม่ของฉันก็อยากให้ฉันกลับมาเหมือนกัน”

“นั่นสิ” แคทเธอรีนจึงถามขึ้น “เอสอี กรุ๊ป ไม่ขอให้เธอมาทำงานกับพวกเขาเหรอ? เธอทำงานกับพวกเขาและเอาชนะโอเชอร์ คอร์ปอเรชั่นไปพร้อม ๆ กันได้ด้วย”

“พอพูดเรื่องนี้ขึ้นมา มีคนจากโอเชอร์ คอร์ปอเรชั่นโทรหาฉันทุกวัน พวกเขาขอโทษและขอร้องให้ฉันกลับไป” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฟรยาก็รู้สึกสะใจมาก

ในตอนนี้เอง โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นพร้อมกับแจ้งเตือนที่แสดงชื่อ ‘ร็อดนีย์ สโนว์’

เฟรยามองแคทเธอรีนพลางเลิกคิ้วขึ้นก่อนที่เธอจะกดวางสายด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง “เหอะ ไร้สาระสิ้นดี เมื่อก่อนตอนที่ฉันอ้อนวอนขอร้องเขา เขากลับเมินไม่สนใจฉัน แต่ตอนนี้นายมันอยู่คนละชั้นกับฉันแล้วย่ะ”

แคทเธอรีนหัวเราะคิกคัก “ร็อดนีย์จะต้องมีปัญหาแน่ถ้าเธอทำงานให้เอสอี กรุ๊ป ตระกูลสโนว์มีลูกหลานเยอะนะ ร็อดนีย์มีพี่สาวและน้องชายที่เก่งมาก แต่ในฐานะลูกคนกลาง เขาไม่ได้ทั้งเก่งหรือโง่เขลา นี่ไม่ต้องพูดถึงที่เขายังมีลูกพี่ลูกน้องในครอบครัวซึ่งขยายออกไปอีก ถ้ายังบริหารบริษัทของเขาได้ไม่ดี ตระกูลสโนว์ก็จะหมดความเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างแน่นอน”

“เขาไม่ใช่ทายาทของตระกูลสโนว์น่าจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นเขาก็จะทำลายอนาคตของพวกเขา” เฟรยาพูดล้อ “เขาไปเป็นลูกน้องของซาร่าน่าจะดีกว่านะ”

เมื่อแคทเธอรีนกำลังจะพูดออกมา จู่ ๆ โลแกนก็โทรมาหาเธอ น้ำเสียงของเขาที่อยู่ปลายสายฟังดูอารมณ์เสีย “ให้ตายเถอะ ลูซิเฟอร์ตายแล้วครับ”

สีหน้าของเธอเปลี่ยนไป ไม่มีใครรู้จักฝีมือของโลแกนมากไปกว่าเธอ เขามีประสบการณ์ต่อสู้มาอย่างโชกโชนแม้ว่าเขาจะอายุยังน้อย ดังนั้น คนคนนั้นจะต้องมีฝีมือมากถึงสามารถฆ่าลูซิเฟอร์ที่อยู่ภายใต้การคุ้มกันของโลแกนได้ “ฉันสั่งให้นายคุ้มกันเขาเอาไว้ไม่ใช่เหรอ? เกิดอะไรขึ้น?”