บทที่ 757

“อันที่จริงที่ฉันกําลังทําก็เป็นผลดีต่อตัวคุณเอง ซาร่าจะแต่งงานพรุ่งนี้ ดังนั้นวันนี้จึงเป็นโอกาสสุดท้ายของคุณแล้ว ถ้าคุณไม่ไขว่คว้าความสุขของตัวเองไว้มันก็จะหลุดลอยไปนะ คุณไม่จําเป็นต้องมาขอบคุณฉันหรอก ฉันก็แค่หวังว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทางได้ด้วยดี ทุกคนจะได้สมหวัง”

จากนั้นเฟรยาก็โบกมือให้เขาและเร่งเตือนให้แคทเธอรีนรีบขับรถออกไป

ชั่วจังหวะไม่กี่วินาทีที่ร็อดนีย์อึ้งอยู่นั้น รถก็แล่นจากไปทิ้งไว้เพียงรอยควัน

ร็อดนีย์โมโหจัด

แต่ถึงยังไงเขาต้องยอมรับว่าคําพูดของเฟรยากระทบกระเทือนจิตใจ ตรงที่ตอกย้ำว่าซาร่ากําลังจะแต่งงาน

ไม่มีใครสักคนรู้ว่าเขารักผู้หญิงคนนี้มา 14 ปีแล้ว

เขาตกหลุมรักเธอเมื่อตอนเขาอายุ 16 ปี และนับแต่นั้นมาเขาก็ไม่สามารถหยุดรักเธอได้

แต่ตอนนั้นซาร่าก็มีความสัมพันธ์กับฌอนอยู่ก่อนแล้ว ร็อดนี่ย์ไม่ต้องการเป็นมือที่สาม แถมฌอนยังเป็นเพื่อนของเขา นั่นคือเหตุผลที่เขาทำตัวเป็นเหมือนพี่ชายของเธอ แอบปกป้องเธอและหวังให้เธอมีความสุข

ตอนนี้คนที่เขาหลงรักกําลังจะได้แต่งงาน

แม้เขาจะยินดีกับเธอแต่ตัวเขาเองก็เป็นทุกข์

มีใครบ้างชอบความรักที่ไม่สมหวัง? มีใครบ้างไม่อยากอยู่กับคนที่ตนรัก?

มีเสียงฝีเท้าจากเนินเขา เป็นซาร่าและโทมัสที่กำลังเดินลงมาด้วยกัน

เมื่อร็อดนีย์สบตาซาร่า เขาก็ฝืนยิ้ม “ร็อดนีย์ คุณไล่ตามพวกเขาทันไหม?”

“ไม่ พวกเขาซิ่งหนีไปแล้ว” ร็อดนี่ย์ตอบเสียงเบา

โทมัสขุ่นเคือง แถมด้วยใบหน้าบวมฉึ่งทำให้เขาดูโหดเหี้ยมดุดันมากขึ้น “ฉันจะพาพวกไปรุมโทรมนังตัวร้ายเฟรยาให้ได้”

ร็อดนีย์ขมวดคิ้วและเหลือบมองเขาด้วยความรังเกียจ