บทที่ 760

ร็อดนีย์คิดว่าเขาอาจกำลังฝันร้ายอยู่จนกระทั่งหญิงสาวคนหนึ่งจากอีกฟากเข้ามากอดเขาแน่น “รูปหล่อ ทําไมคุณไม่นอนต่ออีกหน่อยล่ะ? ยังเช้าอยู่เลย”

เขาตัวสั่นเทาพร้อมกวาดสายตามองไปอีกด้าน เขาเห็นผู้หญิงผมบลอนด์ตัวอ้วนกำลังเดินเข้ามาหาเขา ปากของเธอเต็มไปด้วย...

จากนั้นผู้หญิงคนอื่น ๆ บนเตียงก็ทยอยตื่นขึ้นตามมา ไม่มีอะไรดูน่าสะพรึงไปกว่าพวกเธอแล้ว

เขาตบหน้าตัวเองสองฉาดอย่างแรง

หลังจากนั้น เขาร้องลั่นและกระโดดลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ เขายิ่งตื่นตระหนกเมื่อรู้ตัวว่ากำลังเปลือยล่อนจ้อนอยู่

เขาตกใจกลัวจนใช้ผ้าห่มห่อตัวเองไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะความเจ็บแปลบบนใบหน้า เขาคงไม่เชื่อว่าทุกอย่างเป็นความจริง “พวกเธอเป็นใครกัน? ทําไมถึงมาอยู่นี่ได้? พวกเธอทำอะไรกับฉัน?”

“คุณเป็นอะไรไปเนี่ย รูปหล่อ? คุณโทรหาเราเมื่อคืนนี้ แต่คุณดันนอนหลับเป็นแน่นิ่ง พวกเราพยายามเล้าโลมคุณอยู่ตั้งนาน แต่คุณก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย ดังนั้นเมื่อคืนพวกเราก็แค่นอนหลับไปกับคุณ”

“แต่เพราะว่าคุณจ่ายเงินเรามาแล้ว เพราะงั้นเราจะบริการคุณตอนนี้แล้วกัน”

เนื่องจากผู้หญิงเหล่านี้ไม่เคยเห็นผู้ชายหล่อเหลาสุดขีดแบบเขามาก่อน พวกเธอจึงน้ำลายหกอยากเขมือบเขาเต็มแก่

"อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ"

ร็อดนีย์กลัวจนตัวแข็งและเสียหลักล้มลงบนเตียง

ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกกระชากเปิดออก

นั่นคือตอนที่ฝูงบรรดานักข่าวพุ่งกรูกันเข้ามา

“ให้ตาย นั่นคุณชายสโนว์จริง ๆ ด้วย”

“คุณชายสโนว์ คุณน่าทึ่งมาก เรียกผู้หญิงตั้งหลายคนมานอนค้างด้วยพร้อมกันคืนเดียว”

“คุณชายสโนว์ คุณช่างมีรสนิยมที่ไม่เหมือนใครจริง ๆ”

“คุณชายสโนว์ หุ่นคุณเยี่ยมมาก”

"..."

แสงแฟลชจากกล้องรุมสาดส่องไปที่ร็อดนีย์ ชั่วขณะนั้นเขารู้สึกราวกับติดอยู่ในฝันร้าย เขารู้สึกอยากเป็นบ้าหรือตาย ๆ ไปซะ

ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าเขาไปเหยียบเท้าใครกัน? ทำไมถึงอยากเล่นพิเรนทร์กับเขาแบบนี้? ให้ตาย