บทที่ 777

ฌอนตัวสั่น

ใช่ ซาร่าหายตัวไปอยู่ต่างประเทศสองสามปี

เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าเธอเปลี่ยนไปหรือไม่?

ลีอาไม่เข้าใจเมสันจนผ่านไป 30 ปี แล้วเขาล่ะ? เขารู้จักซาร่าเพียง 20 ปีเท่านั้น

“ฌอน ลูกไม่ใช่คนธรรมดา ลูกเป็นผู้นําของฮิลล์ คอร์ปอเรชั่น ยืนอยู่บนยอดพีระมิด คนอื่นต่างให้ความสนใจกับการแต่งงานของลูก ลูกเคยหย่าร้างมาแล้วครั้งหนึ่งและเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อลูกกําลังจะแต่งงานเป็นครั้งที่สอง มันจะกลายเป็นรอยมลทินในชีวิตของลูก”

ลีอายืนขึ้นและพูดอย่างจริงจังว่า "ลองคิดดูให้ดี"

เธอพูดจบและหันจากไป

ฌอนนั่งอยู่คนเดียวบนเก้าอี้สํานักงานอยู่นานมากจนกระทั่งมีเสียงเคาะประตูหนึ่งทีแล้วจากนั้นศีรษะน้อย ๆ ของซูซี่ก็ดันเข้ามาจากด้านนอก "ลุงคะ หนูเข้าไปได้ไหมคะ?"

ถึงแม้ฌอนจะอารมณ์ไม่ดี แต่หัวใจเขาก็อ่อนลงทันทีเมื่อเห็นท่าทางของเจ้าตัวเล็กดูน่ารักอยากรู้อยากเห็นแต่ก็ระมัดระวัง

“ซูซี่ วันนี้หนูไม่ไปโรงเรียนเหรอ?” ฌอนสังเกตเห็นว่าเธอสวมเครื่องแบบสีแดงของชั้นเตรียมอนุบาลอยู่

“คุณย่าบอกว่าลุงอารมณ์ไม่ดี หนูก็เลยมาอยู่เป็นเพื่อนลุง” ซูซี่เอียงศีรษะพูด

หัวใจของฌอนอบอุ่นขึ้นในทันที

เขาคิดไม่ถึงว่าลีอาจะห่วงใยเขาแม้ในเวลาเช่นนี้

"ลุงคะ นี่สําหรับลุงค่ะ" ซูซี่วิ่งไปที่ขาของเขาและปีนขึ้นไปบนตักของเขาอย่างงุ่มง่าม เธอเปิดฝ่ามือเผยให้เห็นชิ้นช็อกโกแลตในมือ “ทุกครั้งที่หนูอารมณ์ไม่ดี หนูจะหยุดร้องไห้หลังจากได้กินช็อกโกแลต”

ฌอนมองเธอและยิ้ม จากนั้นเด็กหญิงตัวน้อยก็แกะห่อช็อกโกแลตและป้อนใส่ปากของเขา

ปกติเขาไม่ค่อยกินลูกกวาด แต่ครั้งนี้เมื่อเขากัดช็อกโกแลตมันช่างแสนหวาน

“ลุงคะ ตอนนี้ลุงรู้สึกดีขึ้นบ้างไหมคะ?”

ซูซี่เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาเป็นประกาย